Gewekt worden door de dag, het is best verduisterd in de camper, de fluitende vogels waren milder dan riviertjes en treinen. C had goed geslapen. Het beloofde weer een zonnige dag te worden.

De accu’s waren vannacht weer bijgeladen. Dus na het douchen, ontbijten en insmeren met zonnebrand, stapten we op de fiets richting Urbino. Zaterdag dus ook markt vandaag.

Het eerste stuk vanaf de camping is best wel steil omhoog. Ik redde het hijgend. Elektrisch op 4 van 5 en versnelling 2 van 7. Door o.a. het losse grind, begeleide C de fiets lopend naar boven. Hierna was het wel te doen, soms stevig omhoog, dan weer flink omlaag. De wegen, asfalt, zijn niet al te geweldig, gaten, vorstschade. Het ging, C deed het ook, maar voelde zich niet erg op haar gemak.

Onderweg kocht ik nog een brood bij een A&O, dat is nog eens jeugd sentiment.

In Urbino vonden we bij één van de stadspoorten een plekje voor de fietsen. Urbino was een hertogdom ( Ducato in het Italiaans) met dus een hertog, in het verleden. Veel komen we daarover tegen, Duca hier, Duca daar.

Het stadje heeft pieken en dalen. D.w.z. de straten kunnen naar de stadswal behoorlijk omhoog lopen. Het centrum ligt dan weer wat lager.

We stuurden nog een kaart naar Karel, die zal nog wel even onderweg zijn.

De markt was op de stadswallen, dus omhoog. C bekeek het allemaal.

Verder zagen we nog aardige dingen.

Verder zagen we bij de markt nog een beeld van de schilder Raphael. Uit de middeleeuwen, blijkbaar niet onbekend.

Hier nog een keer het idee van pieken en dalen.

Van zomertijden hebben zonnewijzers ook geen kaas gegeten. Gelukkig heb ik een horloge. Het liep tegen 12en, de zonnewijzer tegen 11en.

Vlakbij de fietsen zat nog een COOP, dus we konden de rest van de boodschappen hier doen. Daarna terug naar de Agricultural (camping). Ook dat overleefden we.

Verder, vanmiddag, lunchen, uitrusten, zwembad, drankje, avondeten en zo een spelletje.

Het lijkt al veel langer. C kon door alle (goederen)treinen afgelopen nacht niet echt slapen, waar ik dus niets van gemerkt heb. Oor op kussen en ik ben weg. Een tweede nacht hier ging niet lukken.

We keken voor een boeren camping bij Urbino. Maar die zat vol t/m zondag. Dan maar een Camperplaats bij Urbania. Iets verder vanaf Urbino.

Maar eerst in de ochtend, op de fiets, naar Pesaro. Zelfde fietspad als naar Fano, maar dan de andere kant op.

Het was/is mooi weer. De stranden en de campings met seizoenplaatsen gaven al wat reuring.

In Pesaro stopten we even bij een kunstwerk.

Eerst misten we bijna het ‘oude’ centrum. Maar op tijd viel ons oog er op.

En deze, Pavarotti, kwamen we ook tegen.

Bij een bakker haalden we nog een bruin brood voor de lunch.

Terug naar de camper en klaar maken voor vertrek. De boerencamping had een afzegging, dus 1 nacht, komende nacht, zou kunnen.

Uurtje met de camper en toen waren we bij de ‘boeren’camping. Mooie plek, heuvelachtig ‘toscaanse’ vergezichten en een koel zwembad.

Picknick tafel op elke (6) plek, dus eerst maar eens lunchen. Het trappetje om de camper in te stappen hadden we in de haast bij de Camperplaats van vanochtend laten staan. Helaas.

Na de lunch gingen we dus bij (en in) het zwembad liggen. Effe afkoelen. Is al 30°C geweest.

Aansluitend een rosé bij de camper en de bekende kip tandoori als avondeten. C draait er haar handen niet voor om.

Na de afwas liepen we nog even omhoog naar het laatste gehuchtje. Door nog een annulering kunnen we tot maandag hier blijven. Daar tekenen we voor.

Morgen gaan we met de fiets naar Urbino. Dat gaat wat vergen van de accu’s van de e-bikes.

Tweede poging. C wekte me om 7 uur, ik had prima geslapen op het gekabbel van de beek, Zij had door het geraas van de woeste rivier geen oog dichtgedaan. Na brood met koffie ontbijt vertrokken we om 8 uur.

In TomTom had ik de locatie, 300 km verder, ingetikt van het benzine station, waar we in eerste instantie gister hadden willen uitkomen.

De Gotthard tunnel was zo goed als verlaten, op die vrachtwagen voor ons die 60 reed, terwijl we toch echt 80 mochten.

We hebben diverse files gezien, steeds aan de andere kant, dus iets na 11en tankten we weer af.

Gelijk tikte ik het eindpunt voor vandaag in TomTom.

Even verder stopten we nog even langs de snelweg. Ik voor een McFlurry Pistachio, C nam een ijskoude yoghurt uit onze koelkast.

Zo rond 3 uur waren we bij de Camperplaats, onbemand en geautomatiseerd. Plekje met een beetje schaduw. Na de lunch liepen we even naar het strand. Er ligt een weg, fietspad en treinspoor tussen de Camperplaats en de zee.

C heeft het uiteraard even uitgeprobeerd. 👍👍👍👍👍

Hierna pakten we de fiets en reden we naar Fano. Met een beetje zoeken vonden we het oude centrum.

Wat me opviel is dat ik eigenlijk geen souvenir winkels gezien heb.

Dat is wel apart. Bij de plaats waar we de fietsen geparkeerd hadden had ik een aardig eettentje gezien. Na wat rondgekeken te hebben besloten we daar eens te kijken.

Een piadineria. Die verkoopt o.a. piadina’s. Ja ja, die dus, nou dat zijn dus Italiaanse wraps, lees ik bij Google translate. Tussen alle Italiaanse versies, konden we de Tonino begrijpen. Doe maar 2. Smaakte prima, de drankjes maakten het af.

Op de fiets, tegen de ondergaande zon in, zochten we onze weg terug naar de camper. Dat is gelukt. Morgen… Pesaro…

Een aparte dag, de vader van C is opgenomen in het ziekenhuis. Flinke longontsteking, koorts etc. Hij is gister opgenomen. Gelukkig kregen we vanochtend te horen dat e.e.a. enigszins onder controle lijkt, en dat hij hoopte dat we gauw op vakantie gaan. Mocht het verslechteren, hopelijk niet, dan rijden we terug.

We vertrokken tegen 11 uur. Best wel wat regen tot aan Saarbrücken. Temp. daalde tot 12°C. Daarna liep het op tot 26°C in Zwitserland Tanken bij afslag 35, vlak voor Basel.

We besloten door te rijden tot de camperplaats waar ik onderweg naar Sicilië op de heen en terugweg overnacht had. Daar waren we zo tegen half 8. Boterham met koffie/thee en een yoghurtje toe.

Daarna een wandeling naar het dorp. Bij terugkomst bij de camper begon het een beetje te regenen. Morgen bijtijds vertrekken.

Sterkte Karel👍💐

De zomervakantie staat “voor de deur”. Binnenkort vertrekken we richting het zuiden. Op het laatste moment is de bestemming (opnieuw, vorig jaar ook al) veranderd. Het wil maar niet echt droog blijven in Noord Spanje.

Na de diverse weerapps geraadpleegd te hebben, in combinatie met wat we van de vakantie (bestemming) verwachten, is het Le Marche, in Italië, rechts van Toscane, geworden,

Cultuur, natuur, strand/zee en een temperatuur van gemiddeld 24°C, plus nog een beetje. Onbekend, voor ons. We gaan het ervaren.

Anderhalve dag rijden, tot Parma dit jaar nog geweest, op weg naar Livorno. Nu dus verder via Bologna en Rimini. Waar we echt gaan beginnen, aan zee of het binnenland? Je leest het hier, lezen wij het hier ook.