Langzaam werd het dag, bij mij begon dat zo rond 6 uur, voor C wat later. Rond 8 uur besloot ik alvast op te staan. C had gisteravond gedoucht, nu was het mijn beurt.
Samen een ontbijtje, met brood van thuis, en een bak koffie, C de Mocca variant en ik de Espresso versie, met opgeklopt schuim.
De ochtend deden we wat rustig aan, kijken wat we wilden doen, boodschappen in Kransjka Gora op de fiets, 5 kilometer en later naar Castle Bled, tip van een collega???
Nope, C stelde voor om ook te gaan wandelen bij Castle Bled, een wandeling rond het meer, een 8 kilometer. Dus alles klaar maken om tijdens de wandeling te lunchen en kijken in TomTom wat de beste route was. Het leek mij dat, er stond een rode lijn, de normale route niet te doen was (fout, bleek gewoon filevorming te zijn), dus een alternatieve route, zonder caravan over een pas. Ook fout, want toen we via de afslag die richting op wilden was er aangegeven dat je Bled niet kon bereiken via die weg.
Tja, dan maar gewoon de bordjes volgen en de gewone weg kon gewoon, op wat filevorming na. Bij Bled, een meer met een kasteel dus, kon je alleen maar betaald parkeren. Ook na het halve meer rondgereden te hebben bleef alleen betaald parkeren mogelijk, Dus toch maar ergens legaal geparkeerd, Euro 5 per uur.
Het was ondertussen best wel zonnig geworden. De zon was vanochtend aanwezig, maar viel wat weg, zoals de app voorspelde. Maar rond het meer van Bled, bleef de zon goed schijnen. Op het meer zelf was een roeiwedstrijd. Internationaal, met veel 4 met stuurman/vrouw en groter. Rond het meer was een fiets/voetpad, dus we konden ons gang gaan.
Tijdens het lopen kwamen we weer in Bled zelf, even wat winkels bekeken en een ijsje gekocht bij de Mercator, de locale supermarkt keten.
Onderweg geluncht en gekeken naar een SUPpende dame, het was behoorlijk druk op en rond het meer. Op het meer met de wedstrijden, rond het meer met recreërende mensen, inclusief zwemmen in het meer. Brrrh.
Kasteel Bled linksachter, eiland met kerk, op de voorgrond.
Bij de auto teruggekomen was er wat wachttijd. Niet iedereen had door dat je eerst moest betalen bij een kassa, en niet bij de uitgang zelf. Maar na een stief kwartiertje konden we 15 euro lichter vertrekken. Vlak bij de snelweg hadden we een Lidl gezien, dus de benodigde boodschappen voor Kip Tandoori waren snel gevonden. Er waren nog wat winkels, dus die bekeken we ook even. Daarna toch nog ook nog naar de Spar, want Kip Tandoori zonder kip…. is het ook niet.
Op de camping tijd voor een borrel, en daarna nog even van het terrein af gewandeld. Onderweg nog een drankje genomen op een terras met uitzicht op de bergen.
Bij terugkomst op de camping begonnen we aan het bereiden van de Kip Tandoori. Die ging er prima in. Vaatje, bakkie koffie, voor mij. En C is aan het douchen.
Morgen vertrekken we. Overdag hebben we gekeken waar we morgen naar toe gaan. De richting was al gevonden, ergens bij Koper/Izola en Piran. Campings vergeleken, en het is een camping bij Izola geworden. Van daar uit kunnen we b.v. op de fiets naar de andere 2 plaatsjes.
Dag 1, altijd noodzakelijk, je moet tenslotte er komen. Om 5 uur ging de wekker, om kwart voor 5 stonden we op. Bolletje, koffie en de laatste spullen in de caravan. We hadden gisteravond al gedoucht.
Half 6 reden we weg, via Aken naar Keulen, we zagen een schitterende silhouette van Keulen, recht voor ons terwijl we op de 4 reden. De TV toren, de Dom, heel apart. De fotograaf zat aan het stuur.
Verder via Frankfurt am Main, Würzburg, Neurenburg, Ingolstadt, Munchen, Salzburg, Villach. Paar keer gestopt voor ‘the body’ en wat eten natuurlijk. Grootste deel onder een zonnetje, 22 graden. Laatste deel werd het wat grauwer.
Koffie stop.
We hadden eerst Villach ingetoetst, we wisten wel een camping, maar dat kwam nog wel. C zocht de camping op, we wisten de naam niet direct, even gestopt, bleek de camping van vrijdag 17 uur tot maandag 9 uur dicht, wat we wel raar vonden. Dus een andere camping ingesteld, maar die hadden we juist eerst terzijde gelegt, omdat die wat saai leek.
Toen de camping van de eerste keuze gebelt, bleek die gewoon open, maar maar tot 20 uur, zouden we op dat moment redden, 19:30, maar door de afstand nog te rijden, 130 km wegen, en dat rijdt de caravan niet… Dus elke keer ging er een minuut af.
Kwamen steeds dichterbij, maar de benodigde tijd kwam langzaam in de buurt van 20 uur. Toen moesten we van TomTom een weg op waar een waarschuwings bord stond, auto’s met aanhangers verboden ivm met stijgingspercentage van 18%. Tja, wat nu. Technisch kan de auto met de caravan het aan, maar kan ik het aan… Gelukkig automaat, dat helpt wel. Dus toch maar proberen, point of no return, een plek waar we eventueel zouden kunnen keren, maar C zag dat niet zitten, passeert er ook nog een politie wagen, maar die reed door. Wij dus ook maar, haarspeldbochten en inderdaad een flink stijgingspercentage…
Maar het lukte, eigenlijk best wel aardig. Toen, na nog een bocht, de grensovergang met Slovenië, en daar reed de politiewagen die we eerder zagen net van weg. De douanier zwaaide hem met een lachend gezicht uit. En gebaarde ons te stoppen.
Paspoort!!!
Liep die mee naar zijn ‘kantoortje’, komt die terug, of we wisten dat we met de caravan niet over deze weg mochten rijden. En dat dat aangegeven was. Nope, niet gezien, wisten we niet, TomTom had het gedaan.
Hij weer terug naar z’n kantoortje. Komt die terug zonder onze paspoorten. We krijgen een boete, pinnen kan niet, cash betalen Euro 25.
Ik had alleen een briefje van 50 Euro. Hij naar kantoor, naar nog een ander kantoor… Komt die terug, hij heeft geen wisselgeld, deze keer komen we er vanaf zonder boete. Jammer, ik had een foto van de boete in de blog wel leuk gevonden.
Maar de tijd had doorgetikt, en we hadden minder minuten over dan nodig om om 20 uur op de camping te zijn, Dus camping gebelt, dat we iets later kwamen en of we het papierwerk morgenochtend mochten doen. Geen probleem.
Verder rijden, en hoe het kwam weet ik niet, maar 3 voor 8 stonden we alsnog voor de camping. Uiteraard plek, en een mooie uitzicht op de omringende bergen.
Binnenkort een nieuw avontuur, via Duitsland, Oostenrijk en Slovenië naar Kroatië, en dan met name Istrië. De eerste grote vakantie met de Kia en de Alpine. Zo’n 1200 km.
Idee is om eerst een 1000 km te rijden, dan zijn we net in Slovenië. Eerste overnachting net over de grens met Oostenrijk, en daarna één van de kustplaatsjes, Koper, Izola of Piran.
Daarna Istrië in, combi van strand, zee en leuke plaatsjes, dus cultuur. We gaan het zien. Plaatsen als Umag, Porec, Pula…
Zet er zometeen nog wel wat meer, ondanks dat het niet de bedoeling was, toch in ene naar huis gereden.
Toen ik vanochtend de motor van/uit de garage haalde, de bagage oplaadde, TomTom aanzette, vertelde die mij, de route had ik er gisteravond ingezet, dat ik om 18:00 aan zou komen. Oh?? Tuurlijk moet daar nog een uur of 2 bij voor stops, file etc. Maar toch, de eindtijd viel me mee. In potentie voor het donker thuis.
Het werd uiteindelijk 19:30. Alle standaard file’s, zoals bij de Gotthart tunnel, vielen mee.
Bij vertrek begon de zon al op te komen, maar was die nog krachteloos. In de stad was het 6,5 °C, op de snelweg net 4 °C. Frips dus. Het duurde een tijdje voor die boven de 10 °C kwam. Het was uiteraard rustig op de weg. Na één uurtje moest ik tanken, een uurtje later cappuccino met een crema croissant.
Het reed lekker door, van Florence via Bologna naar Milaan is bijna allemaal max 130 Km.
Rondweg Milaan was iets drukker, maar niet extreem. Net voor Italiaanse grens nog even tanken. Gelijk daarna wat file ivm wegversmalling. De weg loopt naar beneden, dat is prettiger dan toen ik hier op de heenweg naar boven moest file rijden.
Rond deze tijd begon het ook te regenen, dat stopte pas ver in Frankrijk, zo bij Molsheim werd het weer droog.
Bij de Gotthard was nauwelijks file. Bij het inrijden van de tunnel besloeg alles, helm scherm, motor scherm en spiegels. Buiten koud, in de tunnel loopt het op tot bijna 30 °C. Bij Gotthard-Nort gestopt voor een stokbrood met tonijn. De helft op, de helft voor later.
Vlak voor Basel weer tanken, en daarna Frankrijk in. Even strategisch rekenen waar nu verder te tanken ivm bijna geen tankstations in de Eiffel/Ardennen.
Werd in Wasselonne bij de supermarkt, en de laatste tank bij Hochwald. Zo red ik het tot huis.
In de Eiffel en Ardennen was het gelukkig droog. Het begon hier wel weer frisser te worden. Dit stuk is altijd vrij rustig. Na Verviers begin je de stal te ruiken en voor je het weet zit je bij Maastricht, en hup afslag Sittard. De laatste meters, niet de minste, en netjes op de stoep voor de deur gestopt.
Na alles afgeladen te hebben eerst tijd voor koffie en acclimatiseren. Na 13 uur op de motor sta je nog even wat na te trillen voordat alles weer ‘normaal’ functioneert. Ondertussen staat de motor, zonder verdere brokken, weer in garage.
Het ‘einde’ van een ‘spannende’ week en ‘spannende’ rit. Zo uit m’n hoofd ergens tussen de 3000-3500 Km (bijelkaar), ik kan het nog.
Maandag weer gewoon aan het werk, een korte week ivm 4 en 5 Mei. Daarom heb ik 5 en 6 Mei vrij. Yep!!!
Gotthard-Nort, lunch, stokbrood met tonijn. Tanken in Zwitserland. ElzasDus daar zit Oom Dagobert tegenwoordig.
Zo een beetje een vrije dag vandaag, reistechnisch gezien. Dan ook een korte blog.
Vanochtend onbijtje gehaald bij een tabachi, cappuccino to go, jus d’orange en 2 croissants. Beleg had ik nog van de B&B in Pienza meegenomen (Nutella en jam).
Daarna, zo kwart voor 10, richting het centrum gelopen, in eerste instantie om de sandwich zaak te vinden waar ik naar op zoek ben. Degene die ik op Google had gevonden (Da Vinattieri) was toch niet degene die ik zocht. Maar gelukkig had ik de juiste naam in mijn blog van 2017 staan, dus met die naam (all’Antico Vinaio) was de juiste ook gevonden, en die zat ook in de ‘hoek’ waar ik gister gezocht had. Ze hebben ondertussen 3 sandwichzaken en een restaurant, twee aan twee aan beide kanten van de straat. Het was nu nog geen luchttijd, dus liep ik verder de stad in.
De brug over de Arno.
Nog eens lekker rondgekeken aar de winkels, aan beide kanten van de Arno (rivier). Het was nog vroeg, niet alles was al open, maar het was ook nog niet zo druk. Dat veranderde snel. Groepen met allemaal gelijke oorapparaatjes met babbelende gidsen begonnen af en aan te lopen en versperden de weg voor de locals. Ben je blij mee.
Nog wel aardige t-shirts gezien, maar niets gekocht.
Zo tegen half 12 was ik al richting the sandwich zaak gelopen. Bij alle 3 de winkels stond al een rij, Strategisch kiezen werkte niet echt, Na een 20 minuten had ik m’n broodje besteld en tezamen met een flesje water besloot ik naar het hotel te gaan om het daar op te eten.
Rijen voor de sandwich zaken.
Het broodje was dusdanig groot dat ik als lunch de helft gegeten heb en de rest heb bewaard voor avondeten. (zo’n 20×20 dubbel brood)
In de middag lekker rustig aangedaan. Voorzichtig al wat spullen sorteren en klaarleggen. Gaatje gemaakt in de topkoffer van de motor waar ik morgenochtend m’n fototas in kan plaatsen.
Rond 6 uur ging ik weer naar het Piazzola MichelAngelo, ik wilde nog een foto op een ander moment maken, iets wat ik gezien had in m’n hotelkamer. Maar na tot 8 uur daar gestaan te hebben, besloot ik dat de omstandigheden van de foto in mijn hotelkamer niet gelijk waren en dat het niet ging lukken vandaag. Plus het was hardstikke druk, een goed plaatsje krijgen en houden was niet echt makkelijk. En met de ondergaande zon begon het windje toch vrij snel fris te worden. En vanavond het ik m’n ‘vest’ niet meegenomen.
Van de hotelkamer.
Fotograferen is niet altijd makkelijk, Ik schrijf nu de blog, zoek er nog 2 foto’s of zo bij, ga dan verder opruimen en alvast douchen. De wekker staat op half 6, en hopelijk kan ik tussen 6 en 7 wegrijden.
De afstand naar huis is iets meer dan 1200 km, dus dat gaat ’m morgen niet lukken in ene. Ik heb nog geen kamer gereserveerd, maar ik heb al op booking.com gekeken. Zal zo’n 250 km voor thuis zijn, voorbij Saarbrücken, en voor Wittlicht. Ergens in de eiffel.
Morgen waarschijnlijk alleen een korte blog met een statusupdate, en zondag ééntje wanneer ik aangekomen ben.
Dag van vertrek en aankomst, altijd drukker. Gister al wat zaken uitgesorteerd,dan zijn het alleen nog de laatste dingen. Dus na het onbijt, zaten nu opeens 2 opgewarmde stukken pizza bij, en yoghurt… aan de gang. Zo rond 9 uur had ik alles weer op de motor zitten, nog even afrekenen, en iets na 9 uur reed ik weg, via de ‘kortere’ weg richting SIena. Vandaag geen wolkendeken die over de heuvels in de verte gleed, gewoon zonnig weer. Eerst zo’n 16 graden. licht fris op m’n gezicht. Later richting de 20 graden.
Binnen 5 minuten reed ik langs de, in mijn ogen, 3 highlights, de Cappella, Belvedere en de cipressen van Torreniere. Ze kunnen wel weer even zonder mij.
Ik was van plan om vanaf Siena de sr222, de groene (oude) weg door de Chianti te nemen. Ook wilde ik langs een olijfboomgaard van het bedrijf waar mijn collega’s jaarlijks een paar honderd liter olijfolie van laten overkomen. In metalen ‘bussen’ van 1/2/5 en 10 liter. Zoveel olie gebruik ik niet, dus dat is dan zonde. Maar ik wilde toch eens kijken hoe de ‘bron’ er uit ziet. Getracht het adres in TomTom te zetten. N. 22A kende die niet, wel iets van 55, lijkt me ook wel in de buurt.
Nadat ik de snelweg boven Siena verliet, om de route naar de olijfboer, in/bij Greve in Chianti, te volgen, veranderde het landschap drastisch. Veel gecultiveerde wijngaarden, waar trouwens hard gewerkt werd, plukjes olijfbomen en bos, maar vooral ook ‘bergen’ en dalen, regelmatig borden met 10% en 15% hellingen aangekondigd. En veel bochten heel veel. Ik had geluk dat er geen sneeuw lag, want je viel bijna over de waarschuwingsborden, dat als er sneeuw is, je sneeuwkettingen om moet doen. Tja, die had ik niet bij me.
Chianti
Nadat ik een aardig stukje de sr222 had gevolgd, stuurde TomTom me over een andere, smallere weg, richting de olijfboer. De weg werd alleen maar mooier. Kastelen, dorpjes, en heel apart, ik zag 2 soorten auto’s hier in de Chianti, of met italiaans kenteken of met nederlands, het stikte er (was een rustige dag qua verkeer) van. Zeker zo’n 30-40 nederlandse auto’s gezien in de Chianti.
Ik kon het adres met TomTom toch niet zo goed vinden, toen die mij een een weg opstuurde met een behoorlijk hellingspercentage, gaf ik op. Een volgende keer beter.
TomTom ingesteld op het hotel in Florence, en verder. Was ook ondertussen al weer 12 uur. Via nog wat Chianti wegen kwam ik op de weg naar Florence. Al snel werd dat snelweg, en weer later reed ik Florence vanuit het zuidwesten binnen. Al snel had ik een idee waar ik ongeveer zat, en hup even later stond ik voor de deur van het hotel. Nog net één plekje voor het hotel in een verkeersluwe straat, zodat ik rustig m’n bagage van de motor kon halen. Ik was nog veel te vroeg, maar ik kon de spullen in de bezemkast kwijt. Inclusief motorjas en broek, dat scheelt.
Met Maps.Me verkende ik de weg/voetpad naar Piazza Michelangelo, kwartiertje lopen. Kwam nog langs de ‘oude’ stadscamping, waar ik 2 keer heb gestaan met de camper. Sinds een paar jaar is het terrein afgesloten, geen camping meer in Florence.
Florence vanaf Michelangelo
Maar terug naar het hotel, was ondertussen 2 uur, spullen naar de kamer gesjouwd, normale schoenen aan en hup nog een rondje, lopen naar de brug van Vecchio en de andere highlights van Florence. Nog even langs de U-Boat winkel gelopen die tegenwoordig op de brug zit. Diverse shops al even bekeken. Colaatje gedronken op het dakterras van een luxe warenhuis, vanwaar je en prima zicht op de dom hebt (tip op internet gevonden). Rondje langs de t-shirts bij Hard Rock Café gedaan (dit keer niet iets aparts gezien) nog gezocht naar een sandwich winkel die C en ik vorige keer zagen, waar er een flinke rij voor stond (was genoemd door Lonely Planet). Kon hem niet direct vinden, maar Google heeft me later geholpen. Misschien morgen.
Vanaf dakterras. Na wat voorwerk had ik nu al een toeriste vrije foto. Die kleine sprong er op het laatste moment nog voor.
Terug naar hotel en even naar een supermaktje geweest voor wat te drinken. En daarna pizza bij de pizza boer om de hoek gegeten. In hotel nog wat spullen uit de tas gevist en zo kwart over 8 met fotocamera en statief (helemaal meegenomen voor dit moment) opnieuw naar Piazza MichelAngelo. Tijd voor een avond/nachtfoto.
20 minuutjes wat foto’s gemaakt, en zo eens kijken of ze de moeite zijn voor de blog. Ondertussen 22 uur, de tekst van de blog zit er bijna op, dan nog een paar foto’s en tijd voor bed.
Een relatief rustig dagje vandaag. Was wel al met onderbrekingen vanaf 3 uur wakker, waarom, geen idee. Maar ik word er in iedergeval niet moe(ier) van. Ontbijt, met 3 sneden brood, met pecorini en vleeswaren. Doe er nu steeds één met kaas, één met kaas en worst en één met jam. De yoghurt was net voor mij op, plannen is voor deze B&B tante niet echt weggelegd, ze was opnieuw zo moe… Van al dat brood snijden en taarten bakken?
Na alles bij elkaar geraapt te hebben om op de motor weg te kunnen gaan, was er een nieuwe uitdaging. Een busje stond precies achter/voor mijn motor, en leek niet te gaan wijken. Aan de andere kant van de bus zag ik dat het een mobiele viskar was, en de klep open was,,,. Na wat hulp van italiaanse motorrijders, die niet geblokkeerd waren, lukte het om een gaatje te maken waarlangs ik de motor richting de weg kon sleuren.
Vandaag staat Siena op het plan. Er is markt, elke woensdag en, daarnaast, word ik al 2 jaar getriggerd door een foto van Siena, waarop de dom en de toren van het stadhuis staan, die genomen is van een hele andere richting. Dat wil ik ook.
Eerst maar de korte weg naar Siena op gereden, en nog even gestopt bij de Cappella, wat foto’s gemaakt, met en zonder (bouw)kraan erop. Zier hieronder. Meestal zijn de foto’s die vanaf dit punt genomen worden en cappella en de boerderij.
Zonder de boerderij. Met boerderij en bouwkraan.
Verder, waar het gisteren vanaf de ochtend al zonnig was, waarde ik in de verte weer zo’n deken van wolken die over de randen van de heuvels gleden. Al gauw reed ik in de wolken. Gelukkig viel het zicht mee, de meeste wolken waren boven de velden, de wegen werden enigszins gevrijwaard.
Ik heb de TomTom ingesteld op de parkeerplaats Santa Catarina, in Siena. Deze is middels roltrappen verbonden met het stadscentrum. De uitgang is een 100-200 meter verwijderd van de trappen aan de achterkant van de Dom.
Ik parkeerde mijn motor naast een andere motor, die stond er blijkbaar al even. De kleur was niet meer te onderscheiden. Hij zat onder het stof en spinnenwebben. Weet niet wat die moet betalen als die met z’n kaartje bij de kassa komt. Gezien het stof staat die er minimaal enige jaren.
Stoffig.
Met kaartje in de zak liet ik me door de roltrappen naar boven voeren. Ik had gister met Googlemaps gekeken waar ik moest zijn, voor de markt. Dus, op weg.
Duomo
Tja, nou wist ik dat de markt niet op het ‘hoofdplein’ werd gehouden, ik dacht op het Piazza de Mercatore, oftewel het marktplein, achter het stadshuis. Maar daar zag ik niets, alleen geparkeerde auto’s. Toen herinnerde ik me dat ik gelezen had dat de markt bij Fortezza (het fort) is. En zoveel zin had ik nu ook weer niet om daar naartoe te gaan. Is een andere hoek van de oude stad. Volgende keer beter.
Maar voor de foto die ik wilde nemen, uitzoeken, zat ik wel aan de juiste kant. Ik heb 2 foto’s gezien, en de compositie van de Dom toren en de stadshuis toren laat in het midden het Piazza de Mercatore zien (de oude markthal en veel geparkeerde auto’s). Maar nu moest ik nog nagaan van waaraf de foto’s gemaakt zijn. Niet vanaf het marktplein, een stuk verder.
In de ‘verte’ zag ik een kerk, tussen het marktplein en deze kerk is een soort dal. Vanuit het dal kan je de foto niet nemen, dan zie je de 2 torens niet. De kerk daarentegen ligt hoger, op de heuvel achter het dal. Dus maar eens gaan kijken bij de kerk. Dat leek aardig te kloppen. Ik denk dat een hoger punt, de toren van de kerk, beter zou zijn geweest, maar de toren was niet toegankelijk, Misschien dat andere meer geluk hadden.
Siena met 2 torens.
Foto’s genomen, doel bereikt. Dus rustig teruglopen en met een boogje door de winkelstraat heen gelopen,langs het schelpvormige plein, terug richting de parkeergarage.
Piazza del Campo
Kaartje betalen, motor stond er nog, dus aankleden, max 15 minuten anders is je kaartje niet meer geldig. En hup met kaartje tussen m’n tanden (niet echt) richting de uitgang, het poortje. Kaartje in de gleuf, nada, nog een keer niks, 3de keer, poortje niet open, ah, wat staat daar op de display, boven de gleuf waar het kaartje steeds teruggeworpen wordt?!?
U staat hier zonder auto, dan doe ik het niet, geen auto, geen poortje open. Tjee, dat wist ik niet dat ik geen auto bij me had. Wat nu. Het poortje is maar een half poortje, rechts kan er een motorfiets langs rijden. Blijkbaar mag je als motorrijder er wel parkeren, maar hoef je niet te betalen. Tja, dat had ik niet verwacht (gister wel naar gezocht, op gratis parkeren motoren, maar niets gevonden). Kaartje maar laten zitten en rechts langs het poortje gereden.
TomTom vond het nodig me weer langs de langere weg terug te rijden. Heen 50 km, terug 70. Bij de 70 km route zit een flink stuk snelweg (110 Km/u). Blijkbaar zit de snelste weg net op het randje, met de kortere maar langzamere route en de langere maar snellere. Ik kies volgende keer voor de kortere. De motor rijdt 1:20, dan doe ik er maar iets langer over.
Bij de B&B afgetankt voor morgen en een panini pecorini met blikje cola gehaald. Genuttigd in het zonnetje met uitzicht op Monte Amiate, kost niets extra’s.
Lunchen in Pienza.
De rest van de middag rustig aangedaan. Route voor morgen naar Florence alvast bekeken, wil o.a. langs de S222 (groen door de Chianti) rijden om daar nog wat stops en foto’s te maken. Dus morgen rustig aan starten, kan vanaf 14:00 in het hotel terecht. Dan weer eens kijken hoe Florence er bij ligt.
Waarschuwing vooraf, ik dacht een kwart liter wijn bij mijn avondeten te bestellen, maar het bleek een halve liter te zijn, en nog een ruime halve liter ook.
Op een redelijke tijd werd ik vanochtend wakker, eerst rond 06:00, en toen was het opeens 07:45. Ach ja, vakantie. Douchen en ontbijten. Dit keer ‘eindelijk’ brood, met pecorini kaas en veel italiaanse vleeswaren. Ik hield het bij de kaas en cervelaat met pepers, en uiteraard de cappuccino.
Idee was om vandaag eerst richting San Quirico d’Orcia te rijden, vandaar richting Buonconvento ( ook een van de Borges), vandaar naar Asciano en dan nog naar Montepulciano. Montalcino stond ook nog op de lijst, maar daar ben ik niet naartoe geweest.
Eerst even langs de Coop geweest, o.a. wat doekjes gehaald en de motor een beetje kuisen/kuizen. Zat ondertussen een hoop Sahara zand op.
Op de weg richting San Quirico d’Orcia kom je eerst nog langs de Cappella della Madonne Vitaleta, tenminste die kan je in de verte vanaf de weg zien. Normaal een reden om even te stoppen en een foto te maken, Dit keer helaas niet, naast de Cappella ligt een boerderij, en daar zijn ze aan het werk met een bouwkraan, geen gezicht,
Even verder, die plek kennen weinig mensen, de foto’s daarentegen kent iedereen. Haal je de gratis ANWB kaart van Italië, b.v. die van 2020/2021, welke foto staat daarop, precies Belvedere, en dat is de plaats waar ik ook even stopte, om opnieuw foto’s te maken, Echt ik moet hier eens een maand in een hotel gaan of zo, om dan uiteindelijk de ultieme foto te maken, met of opkomende of ondergaande zon, en of slierten van mist. Zoek op google maar eens op Crete Senese en Belvedere.
Belvedere, boven de klaprozen. Het bekende plaatje van Belvedere.
Nu dus een gewone foto, waarbij ik geprobeerd heb nog een klaproos in beeld te krijgen,
Nu verder ricthing Buonconvento en net voor Torreniere nog een highlight, het ‘trosje’ cipressen midden in een weiland. Heb ik ondertussen ook meerder foto’s van, thuis hangt een versie met Crete Senesse, oftewel het klei van Siena. Vandaag was het groen van gras. De ultieme foto is met gras en klaprozen, zat er vandaag niet in.
De cipressen bij Torreniere.
Tja, dan viel Buonconvento een beetje tegen. Een borgo, een dorp, maar echt veel viel er niet te zien. Bij het wegrijden zag ik in m’n achteruitkijkspiegel de ‘skyline’. Dus keren en alsnog een foto genomen hiervan.
Buonconvento
Nu op naar Asciano. Dit was de plaats waar ik 2 jaar geleden van plan was naartoe te gaan. Maar toen al viel het me wat tegen. De meeste plaatsen waar ik hier kom zijn van origine etruskisch. Die bouwden steden, 6 a 700 jaar BC op heuvel/bergkammen, Hoe hoger hoe veiliger. Eén lange weg met wat zijwegen, Bij Buonconvento was al niet zo veel te beleven, bij Asciano werd het niet echt beter. Maar toch, ik loop er rond en je ziet altijd wel wat aparts. Vandaag was het hier tijd voor lunch, ice tea met een hotdog, en 2 locals dronken een Heineken. Ik wreef het er nog even in, Heineken is hollands, net zoals Verstappen. Maar ze kunnen het wel aan. Hun al aan het bier en ik aan de ice tea.
Nu verder, stel TomTom in op Montepulciano. Zat even fout, probeerde het met een L, MontelPulciano, maar daar wist TomTom geen raad mee. Het grootste deel was vandaag weer b-wegen, heuvel op en heuvel af. soms met waarschuwingen van 10-15% steiging/daling. Was weinig verkeer en ik vermaakte me prima. Zoals eerder, het was spannender om om te keren om alsnog een foto te maken van iets dat ik onderweg zag.
Bij Montepulciano zag ik een mooi plekje voor de motor, dus omkeren en via parkeerterrein naar een plekje waar al wat motors stonden. Echter, de grond liep meer af dan ik gehoopt had, m’n pootje was te kort. Was bang dat ik een domino veroorzaakte als ik m’n pootje op de grond zette en probeerde af te stappen. Beetje hulp gevraagd, en m’n motor 90 graden gedraaid, waarna afstappen weer ‘veilig’ was. Ja je denkt dat rijden ingewikkeld is, parkeren kan veel ingewikkelder zijn.
Ook Montepulciano is gebouwd op een bergflank. Van alle plaatsen vandaag was dit wel de mooiste en heel veel aparte winkels. Net tegen siesta aan, maar toch, genoeg te zien. Er was o.a. een winkel met hele grappige t-shirts, Veni Vidi Bezzi, ik kwam, ik zag en ik werd dronken, De t-shirts waren allemaal wijn gerelateerd.
Nobile is DE wijn van Montepulciano. Ik heb me vermaakt tijdens het wandelen door dit stadje. Een aanrader, de beste van de plaatsen waar ik vandaag geweest ben.
Terug, de motor van z’n plek halen ging prima alleen, en via opnieuw een mooie route, grotendeels de route die ik zaterdag al reed, keerde ik terug naar Pienza. Vandaag een dikke 100 km gereden.
In Pienza, bij de B&B, was er zo net na 14:00, beetje relaxed. Wat gelezen, gekeken naar m’n plan voor morgen, gekeken waar/wat ik wilde gaan eten, niet echt een definitieve keuze gemaakt. Nog even met C ge-chat, die vertrekt morgen richting Venetie, met vriendin. Via Wifi Floortje naar het einde van wereld, van afgelopen donderdag gekeken, Kenia. Gister naar ik vertrek gekeken…
De wijn begint te werken, ik ga afronden. Ik vond uiteindelijk een restaurantje waar ik varkens lever met nieuwe aardappelen en veel te veel rode wijn gegeten en gedronken heb. Toe een cappuccino, waarbij ik bij het afrekenen bedongen heb dat ik de kop en schotel aan mijn verzameling mag toevoegen.
Zo, vandaag weer op de motor. Ik had al eerder m’n oog laten vallen op Pitigliano, en vond, verder lezend dat de vlakbij gelegen plaatsjes Sovana en Sorano ook interessant waren.
Ik heb een tekstdocument (al jaren) van iemand die zijn/haar tips over Toscane opgeschreven heeft. Daar staan o.a. de lijst met ‘mooiste italiaanse/toscaanse dorpjes bij. Deze meestal kleine plaatsjes zijn daar trots op, en bij de ingang van de dorpjes staat ook een bord/schild dat ze daartoe uitverkozen zijn. Ik heb er al een 3-tal bezocht in het verleden en met Pitigliano en Sovana kom ik na vandaag op 5.
Ik had TomTom een spannende route laten maken naar Pitigliano, maar ik zag dat over de 70 km ruim 2:30 uur ging doen. De TomTom voor op de motor, de Rider, heeft naast standaard de snelste en de kortste route nog 2 opties, elk met 3 standen, bochten en hoogtes.
In nederland dus met name bochten en een snelste route van 50 km word dan ook al gauw 100 km, over B-wegen en weggetjes waarbij je soms afvraagt of je daar überhaupt wel mag komen.
In Italie, Toscane, zijn, in mijn ogen, veel wegen al B-wegen, dan kun je nagaan als de korste route, 70 km, nu als spannende route 2:30 uur word. Maar niet gedaan.
Het was half bewolkt en in de verte zag ik de wolken over de ‘bergen’ heen glijden. Voor ik het wist zat ik zelf in die wolken. Het grootste deel van de route waren volgens TomTom 30/50 en 60 km wegen, en heel veel bochten. Ik had ingesteld op Pitigliano, maar ik zag dat we eerst langs Sorano gaan komen.
In de wolken
Dat is prima, en inderdaad in een neergaande bocht lag daar, op dat moment in de zon, Sorano, wauw, gauw de motor aan de kant en foto maken. In het dorp zelf was nog een ander uitzicht, van bovenaf, te fotograferen. Het dorpje zelf ben ik vandaag niet ingegaan.
Sorano
In Pitigliano, niet echt een dorp eigenlijk, was een motorparkeerplaats, gratis, hoe paai je een hollander, dus motor in het vak, sloten op de motor, helm vast aan de motor, en het ‘dorp’ in. Net voor het ‘dorp’ had ik nog een foto gemaakt, naar later bleek, niet de fotogenieke kant die je normaal op foto’s vind als je Pitigliano intikt op Google, helaas kon ik die kant later ook niet op de foto krijgen, met de route naar Sovana reed ik zo dicht beneden langs, dat een foto maken niet echt mogelijk was.
Pitigliano
Het dorpje, het was best wel druk, is best aardig, leuke straatjes en winkels, zelfs iets uitgebreider dan Pienza. Je kunt er wat tijd doorbrengen. Maar na zo’n 3 kwartier was ik weer terug bij de motor. Op naar Sovana, dus ook een van de mooiste Borgo’s van Italie/Toscane, waar de meeste van deze dorpjes een aparte ‘skyline’ hebben, kon ik die voor Sovana niet vinden. Daarom was ik bijna doorgereden om verder te gaan. Maaaaar, ik zag een parkeerplaats, en daar stond aan de kant al een motor, en dat nodigde uit om mijn motor erbij te zetten. Dus toch maar het dorpje bezoeken, bijna gelijk volgden 2 motoren mijn voorbeeld.
Dit was wel een dorpje, en misschien niet zo uitgesproken als de andere tot nu toe, maar ook de moeite waard. Wie het kleine niet eert. Op de lijst van mooiste dorpjes vind je Pienza, Volterra, San Gimignano, Lucca, Florence, etc uiteraard niet. Dorpjes, niet steden.
Sovana
Er is één straat, en een soort achterstraat, dus je kunt bijna een rondje lopen.
Hier toch ook bijna 3 kwartier doorgebracht. Terug naar de motor. Nu was het plan om naar Bagni di Saturnia te rijden. Daar zijn thermale bronnen met zwavelhoudend water. Een deel is vrij, open lucht, iedereen kan er gewoon in gaan liggen. Zo vrij zelfs, dat toen ik enigszins in de buurt kwam ik mensen in de ‘sloot’ zag liggen, wel een dampende sloot. Oftewel deze sloten bevatten ook dat warme water wat bij Saturnia uit de grond komt. En daar is het druk, in die slootjes heb je alle ruimte met je gezin en of vrienden.
Het was even moeilijk om te vinden, het commerciele deel met sauna’s etc. staat op de borden, het publieke deel niet. Maar, in een flits, er stonden wat auto’s geparkeerd, en daar beneden aan, ook hier ben ik een keer geweest met de camper, zag ik wat ik nog in m’n geheugen gegrift had staan. Oeps, verder op motor keren, niet m’n favoriete bezigheid met deze motor, en weer terug, en opnieuw keren om bij een uitkijk plek te parkeren en een foto te maken.
Thermische baden bij Saturnia
Vanochtend toen ik e.e.a. op de Michelin kaart van Toscane aan het bekijken was zag ik dat er vanaf Vallerona via Castel de Piano (ooit met de camper op een camping gestaan) een z.g. groene weg naar boven liep. Groene wegen op een Michelin kaart betekend, mooie vergezichten, Het betreft de SP160. Dus TomTom ingesteld op Vallerona, en rijden maar. Nou dat was wat, dan heb je geen spannende route meer nodig. Gelukkig reed er niemand anders, veel geschakeld, vaak in z’n 2 of 3, zelden in z’n 4 en soms even terug naar z’n 1.
De SP160 brengt je over de flanken van de Amiati, de hoogste berg van Toscane, 1800 meter, en de temperatuur zakte dan ook flink. Verder werd de kwaliteit van het asfalt er niet beter op. Bij Castel de Piano had ik het een beetje gehad, dus TomTom ingesteld op Pienza, maar voorlopig zat ik nog aan de SP160 vast. Ach ja, jij wou ook motorrijden.
Stug doorrijden en na een klein uurtje kwam Pienza in zicht, dit keer, in tegentelling tot vanmorgen, in de zon, dus gauw aan de kant en dat vastleggen op foto. In Pienza voltanken voor morgen, ruim, 200 km gereden vandaag.
Pienza
Spullen droppen in de B&B, en snel op jacht naar mijn lunch, was al 15:30, werd weer een broodje aangereden varken, panini porchetta. Iets met tonijn hebben ze hier niet, want dat valt hier niet te vangen. En het is vandaag de italiaanse variant van 5 mei, supermarkten zijn dicht,
Na de lunch wat gerust, nog even door Pienza gelopen om te kijken waar ik vanavond ging eten. Werd weer pasta pici, maar dit keer met knoflook en tomaten, en een glas Nobile. Dat is trouwens geen broer van Brunello, de ene komt uit Montalpulciano en de ander uit Montalcino. Pienza ligt er precies tussenin. En zijn qua bekendheid, in de wijnwereld, vergelijkbaar met bordeaux. Het smaakte prima, geen toetje dit keer, jawel een toetje in de vorm dat we zon vandaag hadden en nu dus een ondergaande zien in Toscane te zien kregen.
Morgen, weer een dagje op de motor, maar dit keer meer naar het noorden denk ik.
Cappella della Madonna di Vitaleta (anders word die titel zo lang.)
06:00 wakker, dus een lange nacht. Omdat ik alle tijd had, rustig krantje gelezen op de tablet, gedoucht en iets na 8-en ontbijtje. Dat was een verrassing, ik bestelde een cappuccino, wat uiteraard prima was en ik kreeg daarbij een bord met 4 gebakjes, en dat was het ontbijt. Brood… Panne… nope, italianen eten dolce als ontbijt, en hier dus geen brood. Nou had ik nog geen zin in 4 gebakjes, dus eentje, ok, en dan maar een yoghurtje erbij. Zoveel eet ik normaal ook niet. En vriendelijk gevraagd of ik morgen brood kan krijgen. Ik ben benieuwd.
Zoals ik gister al aangaf, vandaag wat wandelen, in de morgen zou het droog blijven, en ‘s-middags toenemend regenachtig. We gaan het zien, ik weet het al…
Monticchiello, de juiste schrijfwijze, ligt ongeveer op dezelfde hoogte als Pienza, je kunt mekaar bijna in de ogen kijken, wel zo’n 6 km afstand dan. Met de MAPS.ME app krijg je alle kaarten om te wandelen, en de GPS van je telefoon houd voor je bij waar je bent. Maar als je even niet oplet, ben je dus ‘het’ pad voorbij en loop je nodeloos over een extra top.
De stippellijn is het ‘juiste’ pad, het blauwe pijltje ben ik.
Het weer was prima, zonnetje, niet te warm. Soms wat fietsers op mountain bikes. Na een anderhalf uur, laatste stuk uiteraard weer stijl omhoog. Hartslag richting de 150 (normaal 60), maar het ging allemaal prima.
De highlights van Monticchiello
Monticchiello is niet zo groot, wat dat betreft is m’n verblijf in Pienza leuker, winkels, restaurants etc, in overvloed, Na wat foto’s gemaakt te hebben, bij het VVV nog een 3-tal mooie folders over deze omgeving, Siena en de Etrusken gekocht te hebben, vertrok ik weer naar Pienza. Donkere wolken, maar die hielden de nattigheid voorlopig nog binnen.
Zicht op Pienza vanaf Monticchiello
Nu scherper op de route, liep ik de ‘juiste’ weg. Best wel apart, op een gegeven moment was het voetpad omgeven met cypressen, terwijl er echt niet meer dan gelopen kon worden. Zo rond 12 uur was ik weer terug, na opnieuw een flinke stijging in de benen. Bij een broodjeszaak sloot achteraan in de rij, en na een kwartierje had ik een panini met varkensrollade (achtig), dikke plakken, en een flesje cola. Dat had ik wel verdiend als lunch. Gauw naar m’n kamer, m’n voeten hun vrijheid geven en eten,
Het cipressen wandelpad
Omdat de regen aanstaande was wist ik nog niet precies wat ik na het eten ging doen. Ik heb geen regenspullen bij me, en wandelen zonder, niet een goed idee. Net voor sluitingstijd (13:00) was ik nog in de lokale sportwinkel, maar ik kon mijn keuze (nog) niet maken.
Maar eens zoeken naar een kamer voor de 2 overnachtingen in Florence. Die had ik uiteraard vanuit Nederland nog niet vastgelegd, eerst maar eens zien of ik hier kon komen
Maar daardoor was de spoeling dunner, wilde wel iets met een garage in de buurt etc. Vraag via email gesteld, maar daar krijg je geen antwoord op. Kortom, later maar eens de knoop doorhakken.
De sportwinkel was helaas nog niet om 15:30open, net na 4-uur alsnog wel, Toch maar de knoop doorgehakt en een regenjas gekocht, en gelijk door met wandelen naar de Cappella dell etc. Het betrok al aardig, maar ik had een regenjas. Opnieuw een dikke 6 km, maar op de heenweg vooral naar beneden lopend, de terugweg zien we dan wel.
Het werd steeds donkerder en dreigender, en het begon al te miezeren. Het laatste stuk, vanaf waar de auto’s nog net kunnen komen, begon het meer dan te miezeren, en uiteraard ook flink te waaien. Maar ja, dan ben je er bijna. Bij de Cappella 2 foto’s gemaakt, zien er uiteindelijk niet slecht uit, alleen de zon ontbreekt, en een belangrijke vraag opgelost. De vorige keer dat ik hier was, weet effe niet welk jaar, maar staat in één van de blogs, heb ik hier ook foto’s gemaakt, en ben toen vergeten om in de kapel te kijken. Dom dom dom, ik nam toen aan dat die, zoals de meeste kerken, open zou zijn, maar dus niet gekeken. Ik wilde natuurlijk wel weten wat ik gemist had. Nou niets, hij zit gewoon op slot. Bij de boerderij die er bij ligt hingen 2 plakkaten met info over de kapel en daar stonden o.a. foto’s bij van de binnenkant. En die moet nog gerestaureerd worden.
Cappella della Madonna Di Vitaleta
Tijd om terug te lopen naar Pienza, wind in de rug, maar de regen nog steeds van boven. Vlak voordat het voetpad wegloopt van de weg waarover de auto’s aan en wegrijden stopte een auto, deur open, of ik een lift wilde hebben, ik zeg Pienza?? yep, zo dat kwam vandaag wel even goed uit. Italiaans koppel, die uiteraard fan zijn van Ferrari, wat vervelend voor ze dat Max zijn dag had vandaag. Binnen notime was ik terug en kon ik alle natte kleren en schoenen op de kachel leggen, yep die had ik wel even hoger gezet. Broekspijpen uitwassen, van alle bagger die opspat als je over natte wandelpaden loopt…
Het was ondertussen alweer na 6 uur. Dus andere kleren aan, motorspijkerbroek etc. En nog even wat eten. Vanaf 7 uur gaan restaurants open, ik had wel zin in Pasta Pici.
Blijkbaar gaan ze niet allemaal om 7 uur open, dus ik liep nog even rond tot half acht. Nam uiteindelijk een ander restaurant, oeps, kramp in m’n linker bovenbeen, nu tijdens het typen. In het restaurant bestelde ik pasta pici met kaassaus, peper en gemalen pistache en een glas Nobile (broertje van de Brunello wijnen). Binnen 5 minuten stond het op tafel, pasta pici kost je normaal 20 minuten, maar uiteraard zullen ze pasta alvast van te voren op weg helpen. De wijn smaakte er prima, bij, pittig kaasje, en de dikke pici slierten smaakten perfect. Toe nam ik een Tira-Pistachi, met een cappuccino, ook dat smaakte prima. Binnen een half uur had ik alles naar binnen.
Pistacchiomisü (volgens de rekening)
Terig naar de B&B, bloggen, zo de foto’s erbij zoeken, en morgen waarschijnlijk naar Pitigliano, Sovano en Sorano.
Hotel in Florence is geboekt, vlakbij Piazolla Michelangelo, de plek vanwaar je een mooi overzicht over de stad hebt, de plek om een nachtfoto te maken. En ook niet zo heel ver van de binnenstad. Parkeren kijk ik ter plekke wel, heb wel bij de reservering via Booking.com vraag aangegeven. De kramp is voor het moment voorbij.
Koko's Feeling Adventures 