Na een heerlijke rustige nacht, in Obernai, wel al wat kouder dan de vorige dagen, maar opnieuw een zonnige dag. Gisteravond hadden we nog bruin brood besteld bij de receptie. Nou daar komen we de dag wel mee door. Vers, warm en gelukkig net te snijden. Na het ontbijt de laatste zaken weer op z’n plek, en de caravan weer aanhaken. Half 10 reden we van de camping weg, verder de Elzas door. Bij Marmoutier weer tanken, 1,43, dat was duidelijk minder dan de bedragen op Sardinieë en gister Zwitserland.

We konden redelijk doorrijden, maar bij Saarbrücken was helaas een omleiding van zo’n 20 minuten. Na Saarbrücken door de Eiffel, Bij de FIntenkapelle (bij Wittlich) de restjes Pide van gisteravond als lunch opeten. Hierna kwam al vrij snel Verviers op de borden. En bij Verviers stond Maastricht op de borden. Zonder de omleiding was Obernai naar SIttard iets meer dan 400 km. Om kwart over 3 reden we G… weer binnen. Gelukkig allemaal zonder brokken verlopen. MIsschien dit keer iets meer gezwommen en op strand gelegen. Met het pootje gaat het steeds beter. De eerste wassen zijn al gedaan, morgen mag de Sprite in bad, en de Polo ook.

Na een heerlijke nacht slapen, voor mij, werd ik zo rond 7 uur wakker. Aankomst zou rond half 9 zijn, dus lekker douchen. Daarna een cappuccino voor ons beiden gehaald, C was ondertussen ook wakker. Iets na 8en waren we klaar met onze spullen, en liepen we richting het trappenhuis naar de autodekken. De boot was nog aan het aanmeren, en dan zijn o.a. de waterdichte deuren nog dicht (ook de ramp(en) trouwens), dus moesten we bovenaan de trappen wac hten, één dappere dame van de crew lukt het om iederen tegen te houden, te blijven glimlachen en aan al die belangrijke mensen die meenden een uitzondering te kunnen zijn, uit te leggen waarom dat vandaag niet opging.

Toen we eindelijk richting de autodekken mochten, bleek dat nog alleen voor het D-dek te zijn, wij moesten naar het C-dek, dus nog nog nog even wachten.

Nadat we alsnog naar onze auto en caravan konden, plaatsten we de caravanspiegels, en al snel werden we verzocht achteruit te rijden, en daarna een halve cirkel te maken (vooruit) om via de ramp de boot te verlaten. Het haventerrein verlaten was de volgende uitdaging, kwestie van de rest volgen, tergend langzaam, en dit was niet de eerste opstopping die we hadden vandaag.

Vanaf Genua totaan Milaan leek het één baustelle, om het maar eens in het duits te zeggen. Direcht na het tolstation,de aansluiting op de rondweg van Milaan, rond Milaan, vanaf het tolstation bij Como tot de grens met zwitserland.  Zwitserland zelf was ook een baustelle, uiteraard net voor de Gotthard tunnel…

Net na de Gotthard tunnel, toch al gauw een 40 km, bij wegrestaurant Gottardo Nord was het tijd voor de lunch en een sanitaire stop. Volgens mij was dat al dik na 14 uur.

Nieuwe auto C?

En daarna weer verder, ook de wegwerkzaamheden waren nog  niet op. Bij Basel zaten we in de de avondspits, en na Basel, riching Colmar was de Peugeot fabriek net klaar met de dagshift. De verwacht aankomsttijd, van TomTom, verliep op de dag van 15 tot bijna 19 uur. Deel is te verwachten met de auto/caravan, maar een belangrijk deel was wat er op de weg gebeurde.

Net voor 7 uur, na nog wat rondjes gereden te hebben in Obernai, TomTom en de camping verschilde van mening over de juiste lokatie, de camping won, kwamen we bij camping Le Vallon de L’Ehn. Complet, tenminste voor campers, en quasi complet voor caravans, en om 19:00 sloot de receptie, en, gelukkig, we hebben nog een plaatsje.

Caravan neergezet, net los van de auto om hem horizontaal te zetten. Stroom erop, Mijn fiets eruit, omkleden, sanitaire stop, en we wandelden naar de ‘altstad’ van Obernai. We  hadden meer een soor Monschau verwacht, maar dat was het niet. Ziet er wel aardig uit, op het eerste gezicht, maar we hadden trek, dus C een fikse salade met friet, en voor mij een pide van het huis (turkse pizza) en een cola, de pide was ook giga, dus de rest namen we maar mee. Terug naar de camping, en morgen het restje naar Limburg.

Zo, nu de iets meer volledige blog van, voor ons ondertussen gister (Woensdag). We waren zomaar iets later wakker, maar ik redde het nog wel op tijd te zijn voor de bruine broodjes. We besloten, na het onbijt, om eerst alles reisklaar te maken. Chemisch toilet, vuil water tank, alles wat lost ligt een plekje geven. We hebben een paar uurtjes extra bijgekocht, halve dag officieel, zodat we vandaag niet al om 12 uur de camping moeten verlaten. We worden om half 5 bij de boot verwacht, en willen zo rond half 4 van de camping vertrekken.

Met de extra tijd kunnen we nu wat rustiger aandoen. Na de meeste spullen opgeruimd te hebben, op de fietsen en stoelen met tafel na, vertrokken we met de strandspullen naar het strand bij de ingang van de camping. De camping ligt aan de baai van Alghero, en bij de ingang steek je de doorgaande weg over, en daar is gelijk het strand. Een deel hoort bij de camping, en daar verhuren ze strandstoelen en parasols. De rest is vrij strand, en kan je dus met je eigen spullen je gang gaan.

Met onze badlakens, ereaders en parasol gaan we nog even van de zee en de zon genieten. De zee is hier ook schoon, maar er ziet niet zoveel vis als we bij het vorige strand gezien hebben. Deels komt dat omdat hier meerder watervogels met enorme longen rondvliegen, want, die duiken de zee in, blijven minuten onderwater, en komen boven met een visje. Jaja, geen ‘echte’ natuurramp, of eigenlijk misschien wel. Visstand omlaag door een soort aalschover achtige eenden, waterhoentjes ofzo.

C had niet meer met een masker gezwommen, maar haar meters had ze wel gemaakt,

Met de lunch warmde C de Conimex pindasoep op, en met broodjes pesto en tonijn erbij smaakte dat prima. Na de lunch maakte we alles vertrek klaar, tot en met de fietsen op hun plek. Daarna gingen we nog een dik uurtje naar het zwembad. Ook hier was het vooral C die de kilometers maakte, en vis heb ik er niet gezien, Op de (gras) weide bij het zwembad was het behoorlijk warm en er waren ook wat onnodige wespen. Zo tegen 3 uur gingen we terug naar de caravan, en maakten ons verder klaar voor vertrek. Iets na half 4 reden we de camping af, nadat we onze campingcard weer teruggehad hadden.

Porto Torres was nog geen 40 km rijden, de boot lag er al, maar de bewaking had andere instructies dan die we via een SMS hadden ontvangen, dus ipv 16:30 ging de poort pas om 17:00 open.

Doordat iedereen op tijd kwam, en daarna niet door de poort kwam, werd het een beetje een chaos op het haventerrein. Iedereen zocht een tijdelijk plekje, En toen de poort open ging, zocht iedereen z’n weg weer, waardoor alle wegen en rotondes daar weer vastliepen.

Toen we eindelijk op het opstelterrein naast de boot stonden duurde het nog wel even voor we aan boord konden rijden,  We parkeerden met de neus van de auto naar de kont van de boot, dus dat word morgen draaien, Met de papieren die we net gekregen hadden vonden we al gauw onze hut.

De boot vertrok maar een kwartiertje later, had ik niet verwacht, dacht dat het veel later zou worden. We waren van al dat niksen (zwemmen etc) best moe, het was donker, de boot trilde en bewoog iets, dus tijd om vroeg te gaan slapen. PS,

Zoals te verwachten. Blog word morgenavond aangevuld. We zijn bij de boot, wachten tot we aan boord kunnen.

Een dag als eerdere, maar daarom niet minder gewaardeerd. We stonden bijtijds op, om 8 uur stond ik bij de ‘market’ op de camping, en had, als 3de klant, 4 bruine broodjes. Ontbijt min of meer op bed, voor C. Toch werd hierna een versnelling aangezet, want we waren iets na 9 uur op Cala Dragunara, het strandje waar we nu voor de 3de keer zijn. En omdat we zo vroeg waren, waren we voor een moment de eerste en de enige. Snel het water in, en visjes kijken, voordat de andere die misschien opjagen Vandaag een oranje/rode zeester gezien, tussen de rotsen omringt door zee-egels.

Tot zo’n 12 uur vermaakten we ons met wat zonnen, zwemmen, koffie bij het café en bookreader lezen. Waar de zon in het begin wat spaarzaam aanwezig was, was die toen we vertrokken al flink aan het branden.

Op de camping lunchen, en na de lunch even langs de ‘oude’ romeinse brug die in de lagune naast de camping ligt. Na wat foto’s gemaakt te hebben gingen we naar het zwembad op de camping. C om te zwemmen en te lezen, ik maakte wat foto’s, en vertrok op de fiets naar de Conad om nog wat drinken, koek en snoep te halen. Toen ik terug kwam was C nog aan het zwemmen, dus ik deed wat klusjes ronde de caravan. Water bijladen, vuil water wegbrengen etc.

Toen C terug was bespraken we wat we morgen en overmorgen doen. Normaal moeten we morgen om 12 uur van de camping af zijn, de boot vertrekt morgen om 19:30, en we moeten om 16:30 in de haven zijn. Wat doe je tussen 12 en 16:30, de afstand naar de haven is 40 km, dus max een uur.

En wat doen we als we donderdag om 08:30 in Genua aankomen. Eerste plan was om naar Milaan de rijden, dan hebben we daar de middag en de avond. Dan vrijdag de 850 km naar huis. Dus begin van de avond in Sittard. Van anderen hadden we nog een suggestie voor een camping in Zwitserland. maar dat leverde niet zoveel op. Was wel bij een meer, maar qua afstand zo’n 200 km verder dan Milaan. Dus ik keek op de app van Archie nog eens verder, en dan voorbij Basel, Basel thuis is 500 km. En toen zag ik vlakbij Molsheim (geboorte plaats van Bugatti) ook een campercard (goedkoop) camping bij Obernai. Volgens de gegevens is het centrum van Obernai vakwerkhuisjes, 2km van de camping, en het restant naar  huis te rijden, voor vrijdag, is dus minder dan 500 km (voor Do, van Genua naar Obernai zo’n 565 km) Dat sprak ons wel aan, de gratis Wifi haalde ons over de streep

Zo tegen 5 uur reed ik naar de check-out, om na te gaan of ik al voor morgen kon afrekenen. Ik had gezien dat er in de ochtend rijen stonden. Dat kon, en daarbij kreeg ik de info dat ik voor een half dag tarief tot 18 uur kon blijven staan. Dat gaf ons voor morgen beter opties, dus die  keuze was snel gemaakt.

We zitten nu aan de borrel, straks gaan we naar het oude centrum om onszelf op een pizza bij een restaurantje te trakteren, Dus voor het moment sluit ik de blog van vandaag af. De blog voor morgen zal waarschijnlijk pas donderdagmiddag op het web staan, daar we geen (duur) Wifi op de boot hebben.

Geen knallen vandaag, rustig opgestaan met een zonnetje erbij. C haalde brood,  het bruin was al op, dus wit, van die grootte, broodje Mario (Utrecht) formaat. Na alle standaardzaken ging ik nog even naar de receptie om een dag  bij te boeken, we blijven tot en met woensdagochtend, onze boot vertrekt op woensdag om half 8 ‘s-avonds. Ook kocht ik 2 dagen Wifi, m’n 5 GB internet tegoed van Youfone begint aardig op te raken, mede door de blog. Kijken of het straks lukt met 2 verschillende apparaten, achter elkaar op 1 Wifi tegoed te gebruiken.

We pakten alle spullen om een dagje bij Cala Dragunara te verblijven. Broodjes kaas en een fles ice-tea mee, maar ook de onderwatercamera, doet die ook nog een keer mee vandaag. Krijg geen video aan m’n blog, omdat ik geen Youtube account heb.

Zo rond 10-en vertrokken we en waren we bij het strandje waar we gister ook al geweest waren. De zon deed erg z’n best, maar het windje maakte het aangenamer. We hadden weer en parkeerplekje, en ‘brutale’ C pikte een plekje direct bij het caféetje voor het terras in. Al snel gingen we beiden met maskers het water in. C ontdekte dat de meeste en ook de grote vissen tussen de lijnen, te vinden waren, zeg maar de ruimte die bedoeld is voor de gaande en komende boten, maar die komen er nauwelijks, dus, met beleid tussen de lijntjes blijven, of er juist buiten gaan.

En inderdaad, een overvloed van vissen van heel klein tot sommige 30 cm lang. Groepjes, veel, en individuele vissen. Bij de tweede en derde keer zwemmen, later, nam ik de onderwatercamera mee, en legde een aantal vissen ook op video vast. Bij de laatste keer was wel apart, helaas was C er niet bij, bij een wat dieper deel zag ik onder een school vissen iets bewegen, dacht eerst een plastic zak die mee ging op de deining van de zee, maar nope, het was een octopus, pootjes, 30 cm, romp 20-25, van boven af was die nogal gecamoufleerd, en hij/zij viel dan ook weg tussen de bodem en de rotsen, maar de onderkant van z’n poten, en zijkant, denk ik, was wit/blauw/lila, en daardoor zag ik hem/haar uiteindelijk.

Na een tijdje gefilmt te hebben zwom ik verder. Op de terugweg ontdekte ik hem/haar weer, en dat was best grappig. Hij/zij was zo’n 3-4 meter onder me, en dat vond ik prima.

Tot ruim na 3 uur verbleven we op Cala Dragunara, mede omdat ik m’n zonne parasol in de auto had liggen, en we die er al gauw bij pakten. De zon zelf brandde behoorlijk door. Zonder parasol was ik eerder weggegaan.

Op de camping namen we een douche en hingen een en ander uit. Nog even lezen en een yathzeetje.  Tegen half 5 gingen we op de fiets naar de oude stad van Alghero. Lekker nog wat door de straatjes slenteren, kadootje voor m’n dochters, ijsje, nog even op de oude stadsmuur uitrusten, en toen weer terug naar de camping.

Op de camping roseetje met nootjes, boek lezen en yathzee. C bakte het restje Knorr Mie op van gister, en na de vaat was het alweer tijd voor deze blog. Kijken of dat gaat lukken met Wifi van de camping, Deze blog komt eerst zonder foto’s, daarna probeer ik wat foto’s van m’n foon via internet te versturen om toe te voegen bij de blog.

Bammmm, met een knal werden we om ongeveer 7 uur gewekt, en meerder knallen. Onweer, en regen, en niet zo’n beetje ook. Gelukkig is de caravan er op berekend, hadden we de meeste handdoeken gisteravond al in de auto gelegd, de stoelen werden iets nat. Maar daar valt mee te leven. De directe naaste buren, auto met tentje en al hun handdoeken aan een lijntje, hadden minder geluk. Een hollands koppel aan de andere kant van het pad, zagen hun tent omringt met water, toen ze deze openden. Ja, als het valt, dan valt het met bakken.

We hadden nog één  bruin bolletje, tezamen met rijstewafels genoeg voor het ontbijt. We hoefden er nog even niet uit. Toen we er wel uit konden, de regen was (even) gestopt, was er een spurt om te douchen en de spullen buiten nog wat verder te redden.

De gewone zaken konden ook weer gaan beginnen, bakkie koffie, bookreader lezen, natte kont van de stoelen… Zo tegen 12en bedacht ik dat het tijd was, en slim was om nog boodschappen te gaan doen bij de Conad, de winkel op de camping heeft wel e.e.a. maar is best duur. Dus op de fiets naar de Conad, hé A, wat zijn dat voor donkere wolken daar, ac h, die gaan misschien de andere kant op, Jaja. De plassen ontwijkend, en de auto’s ontwijkend die door de plassen reden, en waar je dus weer zeiknat van werd… Bij de Conad groenten en kip gehaald voor Knorr Singapore Mie, ice-tea, lunch brood, etc. etc. Afrekenen, oei, ik geloof dat het buiten weer flink regent, Gelukkig ruimte om droog te wachten. Bijna een half uur, voor het weer enigszins droog leek. Gauw op de fiets terug naar de camping. Blijkt het daar nauwelijks geregend te hebben… Dus was het nu echt slim. Ja C, je hebt gelijk…

Voorlopig blijf de zon wat afwezig, dus, lunchen en lekker lezen, nog wat Yahtzee spelen. Het bleef in ieder geval voorlopig redelijk, geen volle zon, maar ook niet compleet bewolkt. Zo  tegen 4-en besluiten we naar een strandje  (Cala Dragunara) te gaan, zo’n 17 km, richting Capo Caccia, waarover ik in het boekje met alle stranden van Sardinië gelezen heb.

Een klein strandje met een aanlegsteiger voor een bootdienst die enkele keren per dag toeristen ophaalt om deze naar de Neptunus grotten te brengen. Volgens het boekje een heerlijk klein strandje met goede snorkel mogelijkheden, en genoeg vis te zien.

Dus met de auto er naar toe, gratis parkeren, maar als er geen parkeerruimte meer is, kun je aannemen dat het strandje vol is. Er is nog ruimte, zowel om te parkeren als op het strandje, inderdaad ielig, zo’n 30 meter breed, een aanlegsteiger, en aan beide kanten lijnen om ruimte te houden voor de boten, aan de ene kant en zwemmers aan de andere kant.

C heeft in eerste instantie niet zo veel zin om te zwemmen, zij blijft bij de spullen en gaat verder in haar boek op de bookreader. Ik ga te water, met masker, en volg de kustlijn. Best wel wat vis, wisselende soorten, van klein tot groot. Na heen en weer gezwommen te hebben aan de ene kant, ga ik ook voor de ander kant, wat sneller dieper, algauw een 10 meter (ik snorkel dus blijf boven) is, maar glashelder.

Aangestoken door mijn verhaal, besluit C er ook even in te gaan, met masker, en enthousiast komt ze terug. Was haar ook bevallen. De heuvels brachten al vrij snel schaduw op het strand, en omdat het vandaag nog niet echt warm is geweest, was het eigenlijk daardoor algauw fris. Dus tegen 6 uur reden we terug naar de camping. Borrel, en om 7 uur begonnen we aan de Knorr Mie, Die is net op, er is afgewassen, dus tijd voor de blog.