De laatste dag is goed verlopen, we vertrokken rond kwart over 9, na eerst nog wat brood gekocht te hebben bij de bakker in Mesnil Val plage. Wat apart is, want hier was jaren geen bakker meer. De allereerste keer dat ik hier was, dik 10 jaar geleden, was er nog net een bakker, het jaar erop moest je of naar de supermarkt, best een eind rijden, of naar het volgende dorp. Criel sur Mer.

Anyway, met brood en koffiekoeken achterin reden we de 425 km terug naar huis. We waren rond 3 uur thuis, caravan leeggehaald, de wassen gedaan en vanochtend, zaterdag, de caravan binnen en buiten gekuist…

Wie weet later dit jaar nog een nieuw adventure met de Feeling.

Ja, ik bedenk de namen niet zelf, De laatste volledige dag van onze vakantie, bij een ondergaande zon, zie laatste foto, schrijf ik deze laatste volledige blog. Morgen terug naar Limbabwe, en ergens in het weekend sluit ik de blog nog af.

Gisteravond dus nog naar de Mont, de zon ging officieel onder om 22:09, maar voor het donker was,,, en echt donker werd het eigenlijk ook niet, Met enkele 10-tallen fotografen stonden we te wachten. De meeste stonden vrij ver van de Mont, ik ging er vrij dicht bij staan, Afhankelijk van je foto/compositie denk ik dan maar. Na een hoop gepriegel met voorzetfilters om het wat donkerder te maken, is dit de foto die enigszins in de richting komt, Helaas, voor mezelf, was het gewoon nog niet donker genoeg. Rond 11 uur waren we er klaar mee en rond half 12 lagen we in bed.

Vanmorgen bijtijds op, brood van de camping en van de bakker, 50 meter verderop, Iets na half negen verlieten we de camping. De Tom-Tom was ingesteld op Mesnil Val plage, maar we gaan een tussenstop maken bij Honfleur, net voor de pont de normandie, die grote brug bij Le Havre, zie een eerdere vakantie (Fecamp…)

Honfleur is een heel leuk plaatsje, met winkels, horeca etc, rond de oude haven. Soorte Onedin line gevoel. Het koste even wat om een parkeerplaats te vinden voor een auto met caraven. Naast een giga parkeerterrein voor campers, waar je met een caravan weggekeken wordt, en dan druk ik me voorzichtig uit, parkeerplaatsen voor auto’s lager dan 2 meter, werden wij vooral verwezen naar de camping. Maar we willen alleen wat rondlopen en winkelen, tja… Gelukkig een gouden tip. Bij de groter rotonde vlak voor de oude stad, driekwart, schuin omhoog en rustige straat met veel parkeerplaatsen, alle ruimte voor een auto met caravan, gratis.

We hebben er een dik uur rondgelopen, en ik denk dat we nog wel eens terugkomen. Toen de Pont de Normandie over en nog een dikke 100 km voor we bij de camping waren. Ik had gister een email gestuurd, of er plaat was etc, vanmorgen antwoord, wel plaats, maar reserveren doen ze niet. Ach ja, die fransen. Ik ben al 2 of 3 keer op die camping geweest, Die verder niet zoveel voorsteld, behalve dat het een leuke omgeving is, en Le Treport ligt om de hoek,

Zo rond 3 uur geloof ik waren we op de camping, plek 40, in z’n terrein versnelling de dubbele S bocht op. Zonder dat knopje, in de Polo, gaat die niet spinnen, maar slaat de auto af in z’n één, als je een fikse helling opmoet.

(Camping links boven op de klif, we staan net achter de stacaravans vlak bij de rand)

Caravan stond zo, lunchen, en wandelschoenen aan om richting Le Treport te lopen. Blijkbaar was het in mijn jongere jaren dat ik dat gelopen had, maar dat leek nu niet zo’n goed plan meer, 5 km, hellend etc. Dus met de auto. Boven, je hebt hier heuse krijtrotsen, en met de Funiculaire naar beneden naar de stad, Een Funiculaire is een soort lift die aan een kabel langs een schuine wand wordt geleid.

Hier zie je 2 van de 4 cabines op de schuine helling. Le Treport is een havenstad, met toch ook een hoop toerisme, beetje badplaats met ook van die gekleurde badhokjes aan het kiezelstrand, en de nodige toeristische winkels met kleding en souvenirs, en uiteraard de restaurants met vis en mossel gerechten.

Na een tijdje rondgelopen te hebben vertrokken we weer richting de camping, om daar nog even naar het strand te lopen en een glaasje wijn, op een terrasje, met zicht op zee te drinken. In Le Treport hadden we nog een stokbrood gekocht voor bij de soep vanavond, maar het werd stokbrood zonder soep, zoveel honger hadden we ondertussen ook weer niet.

Na het eten nog even naar de zee, alwaar het ondertussen eb was. En daarna tijd voor deze blog. Onder het genot van een kop thee, en dit prachtige vergezicht werd weer een mooie dag afgesloten, we hebben het 25 graden zien worden. Morgen nog zo’n 425 km en dan is de Feeling weer thuis.

Beauvois??? Yep, we stonden op toen we wakker werden, 07:20, en vertrokken rond 08:20 van de camping, Gister hadden we geprobeerd een camping hier in de buurt, waar we ondertussen aangekomen zijn, te reserveren voor één nacht, Maar die camping heeft het sanitair nog niet in gebruik, dus kun je daar alleen kamperen als je dat zelf bij je hebt. Wij dus niet. Gister toen nog een andere camping aangeschreven per email, maar geen bericht ontvangen. Dus op de bonnefooi deze kant op.

Vlakbij Le Mont Saint Michel, in het plaatsje Beauvois, met de fiets een 10 minuten van de Mont. Vlak voor dat we de snelweg moesten verlaten om deze kant op te gaan toch maar even gebelt, maar een plaats, en sanitair was geen probleem. Dus sinds vanmiddag kwart voor één staan we op een andere camping.

Na het inschrijven, dat duurt even als er nog 2 voor je zijn, in corona-tijd, konden we de caravan op z’n plaatsje zetten, 21. Na lunch met koffie togen we op de fiets richting de Mont. Er is hier e.e.a. verandert, sinds 2009 is er aan gewerkt om de Mont weer in zee te krijgen. Er loopt hier een rivier die slib aanvoer waardoor de Mont in die tijd al heel lang geen natte voeten meer kreeg. De parkeerplaatsen waren toen direct naast de Mont op de bodem van de zee. Langs de rivier/kanaal kun je tot op een 1-2 km van de Mont komen, vandaar is het of lopen, fietsen mag na 18:00 wel, of je neemt een bus die je tot een 300 m voor de Mont afzet. Dit lopen of met de bus gaat over een brug waardoor, o.a., de Mont weer natte voeten kan krijgen.

Het was best wel druk, in die zin, ik ben hier eerder in Oktober geweest, en vergeleken met nu is het nu druk, In de straatjes is het behoorlijk druk, en bij de toegang tot het deel waarvoor je moet betalen, stond een fikse rij. We waren niet van plan om in de rij te gaan staan. Gewoon weer even sfeer opnemen, en hopelijk vanavond een mooie foto maken van een verlichtte Mont.

Souvenir winkels in overvloed, en soms ook aparte souvenirs.

Echt iets wat je graag naar huis meeneemt. Soms sta je zelf verbaasd, ik zag dit poppetje dat als één druppel water lijkt op C.

Maar elke gelijkenis is denk ik toeval.

Nadat we alles weer een beetje gezien hadden fietsen we terug, dit keer via de weg, naar de camping. Onder weg nog rondkijkend bij enkele winkels.

Op de camping nam C de tijd om te internetten, appen en feuten, en keek ik nog even of er nog ergens een Lidl in de buurt zat. Dat wel, 5 km verder, maar we hadden alleen maar brood voor morgen nodig, en dat konden we ook op de camping bestellen.

Daar ik nog voor een souvenir voor mezelf, voor onder m’n afdak thuis, wilde kijken, dat niet bij de ‘gewone’ winkels had gezien. Besloot ik nog even alleen op de fiets naar de Mont te gaan. Het was ondertussen al 6 uur geweest, dus ik kon doorrijden tot bij de poort op de Mont zelf.

Daar was het al een stuk rustiger, en het souvenir was dan ook zo gekocht. Op de camping terug besloten we te gaan eten bij de friterie, die we vlak naast de camping gezien hadden.

Een middel friet met (zure franse) mayo, cola en voor mij een ‘hot dog’, en de maagjes zitten weer even vol.

Na de friet was het tijd voor de blog, zo nog een spelletje Yathzee, en later, na 10 uur, ga ik proberen een nachtfoto te maken van de Mont…

Morgen, waarschijnlijk nog een overnachting in Normandië, ergens richting Le Treport,

Oja, kreeg vanmiddag op mijn email van gister (aan deze camping) antwoord, dat ze morgen ons graag zien, daar ze nog wel een plekje vrij hebben…zucht.

Hieronder nog wat franse humor, ja, dat hebben sommige fransen:

(Het tweede plaatje, hogere humor, hint, schapen, vloed.)

Dag 13, een dinsdag, de laatste gehele dag op Noirmoutier. Dus nog even alles doen en alles langs wat het hier leuk gemaakt heeft. In iedergeval weer een mooiweer dag. Daar het op de dag eb zou zijn besloten we via het strand richting Plages des Dames te lopen. De zee had zich al behoorlijk teruggetrokken.

Het was behoorlijk druk op de stranden, de zeilschool had alle boten op het water, inclusief de boten voor de kleintjes en surfplanken.

We konden via het strand zelfs helemaal doorlopen naar ‘petit’ Plages des Dames, wat wel grappig was, totnutoe deden we dat lopend of fietsend door het bos.

E.e.a. ziet er daardoor nog weer anders uit.

We konden uiteraard nu ook onder de loopbrug bij Plages des Dames doorlopen, en hier nog éénmaal een blik op de witte strandhuisjes daar.

In de ochtend had ik nog eten gehaald bij één van de grote supermarkten. Helaas geen satehsaus, maar wel tortilla’s, waarbij we bonen van hak hadden, fajitas kruiden en kip.

Later, in de middag, hebben we ook nog een rondje langs de winkels gemaakt in het ‘stadje’. Nu de blog, en dan alvast e.e.a. opruimen om morgen bijtijds te vertrekken richting Mont Saint Michel, Hopen dat ze daar nog een plaatsje hebben voor ons voor één nacht.

Maandag, weekend voorbij, Lidl weer open, dus bijtijds brood halen. Ontbijten, en klaarmaken voor een fietstocht. We gaan weer terug naar de Passage du Gois, de weg door de zee. Maar nu op de fiets, en we willen hem nu droog zien, om er zelf over te kunnen fietsen. Om half één vanmiddag is het eb. Het is zo’n 16 km fietsen, dus uurtje. Zo tegen 11 uur vertrekken we. Deels al bekende route, maar de tweede helft is langs een dijk waarachter de zee huist. Het is nu, richting eb, goed te zien dat er overal constructies zijn aangebracht om oesters en mosselen te kweken. Op een plaats zitten een aantal bedrijven die oesters kweken, en naast hun bedrijf is een kleine eetgelegenheid om de oester en mosselen extreem vers te eten. Wij zijn niet zo van die oesters en mossel eters, dus aan ons hebben ze helaas geen klandizie.

Zo rond 12 uur komen we aan het begin van de Passage du Gois, vanaf het eiland gezien, aan. Hier waren we eerder, maar nu een heel ander beeld.

De weg is nu helemaal drooggevallen, en van zee, links of rechts van de weg, is ook niet veel meer te zien. Direct naast de weg staan auto’s geparkeerd al waren het vaste parkeerplaatsen. Verder krioelt het van de mensen, op de bodem van de zee, die allemaal aan het harken zijn om vanavond weer een stukje zee op hun bord te hebben.

Aan het begin van de weg staat een bord met de voorschriften, hoeveel van wat en met welk gereedschap.

Hele families zijn aan het verzamelen, je mag enkele kilo’s per persoon, dus eten maar.

Dit is nog maar een klein mandje, er zijn er groter.

Na een tijdje hadden we genoeg gezien en reden we weer terug naar het eiland. Bij het begin van de Passage aten we onze meegenomen boterhammen op. We reden weer terug richting de camping. C groef nog een paar blauwe (onkruid) bloemen uit, wie weet redden die het en zijn dan binnenkort in Rosmalen te bewonderen.

Via de Lidl reden we terug, zo rond 3 uur waren we weer terug op de camping. Oja, ik ben nog wat vergeten. Vanmorgen moesten we verkassen met de caravan, we moesten 1 plaats opschuiven om dat onze plaats gereserveerd was voor anderen. Tja, dan doe je dat maar.

Van plaats 166 naar 164, later vanmiddag arriveerden een paar duitsers, die hier eerder gestaan hebben, en op dezelfde plaats wilden staan. Tja….

Na terugkomst ging C nog een tijdje naar het strand, ik volgde later ook nog even. C heeft weer gezwommen. Het was weer aangenaam weer vandaag.

Verdere highlights voor vandaag, overbuurman kwam met een pan met fruits de mer, heel lief, maar toch maar niet…dinner, kip met gebakken aardappels en sla, en terwijl ik de blog schrijf staat de koffie te pruttelen.