Zondag alweer, dus rustig opstaan, ontbijten en naar de markt in het stadje, voor de 3de keer. Bij het kanaal, waarlangs het fietspad naar het stadje loopt, konden we zien dat het al aardig laag water was.

Bij de scheepswerf, ook op zondag, dus tijd om aan de boten te werken die nu even drooggevallen zijn.

Het was zonnig, en het word steeds drukker op het eiland, dus ook op de markt. We hebben alles weer eens bekeken, en uiteindelijk niets gekocht.

Na de markt besloten we naar La Guérinière te gaan. Op borden hadden we gezien dat daar aan brocante markt zou zijn. Typisch frans voor ‘antiek’ en meuk. Dus we fietsen die kant op. Reden nog even langs het strand aan de andere kant van het eiland, en zagen toen enkele marktkraampjes, eigenlijk erg klein, maar dat bleek de ‘week’ markt te zijn van dit plaatsje, even verderop, op het terrein van een antiekwinkel, stonden een aantal marktkramen, Denk niet de 50 die volgens de info op het internet genoemd werden, maar toch.

Je vind hier echt van alles en vooral oud. Helmen, sabels van de eerste wereldoorlog, scheepslampen, je kunt het zo gek niet bedenken. Maar op een bronzen scheepschroef na zat er niet echt iets voor ons bij, Gezien de prijzen van andere artikelen, hebben we de prijs van de scheepschroef maar niet gevraagd.

Dus, weer terug richting de camping, en langs het kanaal was het waterpeil nog lager. Dus tijd voor nog een plaatje.

Naast de boten die nog in gebruik zijn, liggen er ook diverse boten waar de zee, met eb en vloed, de baas over is, Oude stalen en ook houten schepen worden langzaam gesloopt door het ritme van de zee.

Na de lunch, beetje laat vandaag, weer even tijd voor de bookreader, in de zon. De rest van de dag hebben we niet zoveel bijzonders gedaan. Spelletje, wandeling, rijst met kip als avondeten, en even nagevraagd ivm onze verhuizing morgen, We wisten bij aankomst dat we nog voor 2 nachten moesten verkassen, Ons huidige plekje is vanaf morgen voor iemand gereserveerd, Uiteindelijk schuiven we morgen één plekje op.

Nog even terug naar gisteravond, uit eten op de camping. C een pizza en ik een steak met frieten, samen een karaf rosé. Smaakte prima, alhoewel de pizza lauw was, wat me op zich een prestatie lijkt. Of hij was opgewarmt, of hij was al eerder gebakken en stond af te koelen. Aangezien het eten vrij snel op tafel stond, zal het het eerste geweest zijn.Jammer, volgende keer gaat die terug, en/of we eten hier niet meer.

Na het dinner nog een spelletje yathzee bij de caravan… En verder koffie, bookreader lezen. Net voor we naar bed wilden, zag ik dat het al behoorlijk eb was, nog een half uurtje tot het laagste pijl, maar de zee was behoorlijk teruggetrokken.

De mensen die achter de bootjes in zee liepen, hadden water tot hun enkels.

Altijd weer mooi om te zien, al die kleuren. Het verschil tussen eb en vloed is hier enkele meters.

Vandaag stonden we bijtijds op, geen virtueel krantje lezen of koffie op bed. We wilden vandaag naar Nantes, en voor het weer en de drukte was het meegenomen als we er bijtijds waren, Anderhalf uur rijden, en net rond 10 uur waren we bij de parkeer garage op het Ile de Nantes, dus hartje stad zeg maar.

We parkeerden bij Parking les Machines, en dat staat naast en oude scheepswerf die omgebouwd is tot het activiteiten project Les Machines de’l’île de Nantes. O.a. een grote hal met een gedeelte waar je entree voor moet betalen. Hier bevinden zich allerlei machines waarmee dieren en hun bewegingen worden ‘nageaapt’. Daar zijn we niet in geweest, Hollanders he. Maar net terwijl we door de oude scheepshal liepen vertrok daar een giga motorische olifant, zo’n 3 á 4 verdiepingen hoog, bestuurd door een machinist. Alle ‘onderdelen’, poten, kop, slurf bewogen op een slome natuurlijke wijze mee. Zo’n 50 mensen kunnen, tegen betaling, een ritje meemaken.

Een magnifiek gezicht, wat uiteraard veel bekijks trok. De machinist zit in de cabine boven het voorwiel.

We liepen verder, staken de Loire over en liepen langs de kade richting het stadscentrum. En daar, aan de oever van de Loire, zagen we waar C’s hart voor open ging, een markt, en wat voor markt, we hoeven voorlopig niet naar Marokko. Het terrein omring met witte bestelbusjes, mensen van veelal afrikaanse afkomst, eten, schoenen, kleren, kookgereedschap, noem het maar op. En fruit voor redelijke prijzen. We hebben samen een pond kersen op. Mochten er volgend jaar kersenboompjes opkomen daar in Nantes, sorry, niet alle pitten kwamen in de vuilnisbak terecht.

Ook van dit soort graaikramen, mocht je verschillende maten hebben, dan heb je hier geluk, mocht je 2, L + R van één maat, iets verder zoeken.

Er hing genoeg, maar toch lukte het weer om niets te kopen, een kunst op zich. We liepen na een klein uurtje verder naar het centrum van Nantes. Daar veel leuke winkels uiteraard, en vooral dit soort winkels krijgen de aandacht van C.

Zoeken en zoeken, en nee, die zit toch niet zo lekker, past net niet bij die broek of die jurk…

Na vele kilometers gelopen te hebben, een dure koffie, zonder koekje gedronken te hebben, liepen we weer terug richting de kade langs de Loire. De markt was al aan het sluiten, maar dat was geen excuus om verder te lopen, dus roets, nog even in sneltreinvaart over de markt, tussen de inladende en rondrijdende busjes heen. Nog steeds niks. We liepen verder richting de parkeergarage, vermaakten ons nog even bij de wandelende olifant,

Er staat hier zoiets als let op je kinderen, die olifant kan ook niet alles zien, Vrij vertaald, overstekende olifant!!!

Met de auto reden we terug Nantes uit, even een stop bij een Lidl, wat broodjes voor de verlaatte lunch en nog wat voor het eten vanavond en morgen, Daarna reden we in een kleine 90 minuten weer terug richting de camping. Het was drukker op het eiland en ook op de camping. De fransen gaan ook op vakantie.

De avondmaaltijd bestond uit paddestoelensoep en een restje pasta van eerder deze week. Smaakte prima, na zo’n dag door de stad slenteren.

Opnieuw werden we gewekt met zon, vandaag bleef die. We wilden vandaag weer naar de markt, dus alles een beetje bijtijds. Douchen, ontbijten etc. Zo rond 9 uur ofzo reden we naar het stadje. De markt was al gezellig druk, en met de zon er bij kwamen alle kleuren beter tot z’n recht. Diverse jurken etc. werden bekeken en gepast, maar daar bleef het dit keer bij.

Er is hier voldoende fruit te koop, maar het is allemaal best wel prijzig, bakje aardbeien, 5 euro. Moet allemaal toch wat verder vervoerd worden. Alhoewel, de lokale aardappels, soort krieltje/malta achtige aardappels, kosten ook al gauw 4 euro de pond. We hebben ze nog niet geproefd, worden hier overal verbouwd, ook tussen de huizen. Ze zouden iets ziltig, vanwege de ziltige grond, en ook iets zoets moeten smaken. Denk dat ze nog wel aan de beurt gaan komen.

Er zijn ook kraampjes met creatieve produkten, lokaal gemaakte t-shirts etc. En een schilder die z’n hele oeuvre in de verkoop heeft. Op zich zeker leuk, maar 35-45 euro voor de kleinste maatjes.

Na de markt nog even langs de Lidl voor brood, de nieuwe ‘keuze’ van brood is sneller gegaan, dus we zijn weer op het ‘oude’ brood overgestapt. Ook lekker.En verse ijsjes plus een nieuwe fles rosé.

Op de camping lunchen en daarna klaar maken voor zonnen en zwemmen bij ‘petit’ Plages des Dames. We merkten al gelijk bij vertrek dat het vrijdagmiddag, richting weekend, loopt. Meer auto’s langs de wegen langs het strand. Bij de Plages des Dames was het dan ook best druk. Bij de ‘petit’, niet direct aan de doorgaande weg, was het minder druk. Een plaatsje voor ons met de parasol was dan ook snel gevonden.

We zijn er beiden in geweest. Ik heb nog met het snorkel masker gezwommen. Maar het was toch iets minder helder, dus visjes niet echt gezien. Verder uiteraard weer bookreader gelezen en vooral C gezont. Na een tijdje, zo rustig was het toen hier ook niet meer, pakten we onze spullen bij elkaar en reden we weer naar de camping, op onze fietsen.

Terug op de camping was het tijd voor een ijsje, De spullen ophangen etc. We hadden besloten vanavond bij het restaurant op de camping te gaan uit eten. Dus even gereserveerd voor half 8. Na een potje Yathzee ging C nog even douchen en begon ik aan de blog. Vandaag dus iets eerder, en morgen verhalen we nog wel over het uit eten.

Alweer donderdag, een week geleden vertrokken we naar deze camping. Een week van geen oplopende temperaturen en regelmatig een motregenbui. De voorspelling, 2 weken geleden, was 24-27 graden en droog. Wat heb je aan die voorspellende apps.

Vandaag een kort verslag, de dag is weliswaar gewoon 24 uur lang, maar zoveel verschillende en of spannende dingen hebben we nu ook weer niet gedaan.

Brood bij de Lidl gehaald, eens wat anders, Pain Classico, een grof ‘gevouwen’ wit brood, en een pain Sportif, soort krentenbrood. lekker, voor de verandering.

C heeft vandaag 2x gezwommen in zee, in de morgen, toen was het nog wat betrokken, en in de middag, en toen lagen we zeker niet alleen op het strand.

Verder nog een potje badminton gespeeld, het leek soms wel damestennis.

Hoewel het zeker niet ‘extreem’ koud was, het water, heb ik mijn beurt vooralsnog voorbij laten gaan. Vanmiddag wel onder de parasol in de zon gelegen.

Dat was het wel zo’n beetje vandaag. Later nog naar de U-Marché gereden voor griekse yoghurt en een steak voor mij en langs de Lidl voor een zalm moot voor C.

Tezamen met sla Fiesta (Duyvis) en gebakken aardappelen, smaakte dat prima.

Morgen weer markt, en het weekend weer wat minder zon, Volgende week moet het qua zon echt gaan gebeuren, maar of wij dat dan nog mee gaan maken, hier???

De buien hebben ons vandaag nog niet losgelaten, maar we hebben ons ook aan de zon kunnen warmen. In de ochtend de standaard zaken. C deed nog een wasje, die de rest van de dag aan de lijn wapperde. Uiteraard werden de bookreaders niet met rust gelaten.

Tegen 12 uur, nadat de buiigheid redelijk over leek, de zon ons begon op te warmen, waagden we ons de zee in, Voor mij nog net iets te koud, maar C liet zich niet meer tegenhouden. Ruim 20 minuten zwom ze, liep ze over de zeebodem etc. De zeemeeuwen keken het eens rustig aan.

Op deze foto dan nog geen zeemeeuwen, maar C is duidelijk aan het zwemmen. Ik wacht nog even tot de zon er echt bij blijft schijnen.

Hier dan de zeemeeuwen. De regen heeft nog een apart verhaal. We hebben een soort franse buienradar, met als grootste verschil dat die de buiten van de afgelopen uren laat zien, ipv de buienverwachtingen van de komende uren., Wat apart is, dat, de beelden bewegen op de website, de buien ogenschijnlijk bij Noirmoutier het land intrekken, en zo verder europa in drijven.

Als je inzoomt zie je dat de regen bij Norimoutier het land intrekt, en zo via de kust door Belgie naar Nederland, zeeland, zuid holland en brabant trekt.. Graag gedaan.

Na de lunch besloten we een stuk te gaan fietsen, richting L’Epine en La Guérinière. Beetje de westkust van Normoutier, waar wij aan de oostkust verblijven. Onderweg toch weer een buitje, maar door de toch aangename temperatuur, trokken we ons daar niets van aan. Onderweg o.a. een zouthutje tegengekomen, We fietsen door de Marais, soort ‘wetlands’ waar uiteraard overal zout gewonnen wordt, en waar mogelijk verkocht.

Vroeger, 150-200 jaar geleden, was dat het witte goud, tegenwoordig, zeker met ons zout uit groningen, of was het nu drenthe, hebben we zelf meer dan genoeg.

Bij de tweede plaats was een fikse InterMarche supermarkt met een aantal andere winkels, kleding, schoenen, rommel, kapper etc. En een soort Xenos/Casa achtige winkel met heel veel leuke dingetjes voor in huis.Ik denk dat daar nog een leuke klok vandaan gaat komen voor onder m’n afdak thuis.

Op de terugweg reden we nog even langs de Lidl voor de laatste spullen voor de pasta vanavond.

C haalde de was van de lijn, wastte de vaat, ruimde de keuken op en ik haalde water en bracht het grijze afvalwater weg. C zit voor te bellen en te feuten, ik schrijf de blog en er is weer een mooie vakantiedag voorbij.

Zo, weer een nieuwe dag. Normaal zouden we al lang doorgereden zijn, het weer is ons nog niet goed gezind, maar we hebben nu eenmaal voor 11 nachten of zo betaald, en, het valt eigenlijk wel mee.

Vanochtend dus weer een buitje, in de loop van de ochtend trok het weer wat bij, het blijft net op/boven de 20 graden, Om niet te blijven ‘hangen’ bij de caravan besloten we in de middag met de auto de Vendee in te rijden.

In de ochtend de normale zaken, brood halen bij de Lidl, gelijk maar nog zo’n lekkere rosé en die koekjes die zo lekker zijn, ook bij de Lidl. Koffie, koffiekoek, van de Lidl, die met raisins.  En veel lezen.

Na de lunch richting Vendee, maar dat viel tegen. Tikte Sable d’Olonne in, maar dat is bijna 100 km, en op die 50/80 km wegen is dat bijna anderhalf uur. Dus maar wat anders gekozen, Saint-Gilles-Croix-de-Vie, toch nog bijna 50 km. En waar het op de camping ondertussen aardig en zonnig weer was, kregen we onderweg nog het één en ander aan regen over ons heen. Saint-Croix viel eigenlijk een beetje tegen, een lange straat met aardige winkels, dat was het wel voor ons.

Dus maar een ander doel stellen. Le Passage du Gois stond nog op ons programma. Noirmoutier is een eiland, en voor er een brugverbinding met het vaste land was was deze Passage de enige directe verbinding, Een weg over de zeebodem, 2x per dag droogvallend, bij eb. Officieel van anderhalf uur voor tot anderhalf uur na eb berijdbaar. Een deel van dit tijdvlak rij je dan  nog door het water. De verbinding is een kleine 4 km lang, en wordt b.v. graag aangedaan tijdens o.a. de tour de france.

Ze zijn nu nog wat aan het schoonmaken van wat de vloed heeft achtergelaten. Met een bezem groen uit de zee, en daarachter met een shovel word de drab van de eerste meters van de straat door zee weggespoeld.

Hier het verhaal van eb en vloed specifiek over deze straat op de zeebodem. Ook nog wat afspraken over welke zeevruchten je mag meenemen, en hoeveel. Ook de minimale afmetingen van de zeevruchten wordt aangegeven.

We waren zo’n 2 uur voor eb, en er was al een enigszins ongeduldige bestuurder, of een waaghals. De brug is om de hoek en maar iets verder. Dus toen de shovel klaar was, vertrok hij tussen de voetgangers, die al eerder vertrokken, over de Passage du Gois.

Wij hebben niet meer gewacht tot het volledig eb was, de weg zullen we met de auto waarschijnlijk ook niet over gaan. Al dat zout tegen je auto onderkant… Misschien later, als eb in de morgen op een gunstiger tijdstip is, eens met de fiets.

Via de Lidl, stokbroodje, reden we naar de camping, om daar het stokbrood met kazen en een wijntje te veroberen. Verder in de avond wat lezen, internetten en deze blog uit de duim trekken. Morgenochtend nog iets regen, in de middag meer zon…

Ik moet even de telling in de gaten houden geloof ik. Dag 5, en de 4de dag op deze camping. Toen we wakker werden scheen zowaar de zon, even. We zagen hem letterlijk, onder het wolkendek, opkomen. Daarna bleef die een tijdje weg, maar verder op de dag kwam die terug, en de temperatuur was dan ook aangenaam vandaag.

Weliswaar geen koffie op bed, maar een tijdje lezen zit er altijd wel in. En vandaag natuurlijk, maandag, weer een verse Volkskrant.

We hadden nog niet direct boodschappen nodig, dus we besloten een stuk te gaan lopen. We vertrokken in de richting van Plages des Dames, en vandaar liepen we verder, over het strand naar Le Vieil, het plaatsje waar we met de fiets al eerder geweest waren.

Het valt ons overigens op dat alles hier schoon is, op het strand, in de bossen, geen afval te vinden. Zeker op het strand een kunst. We zien ze niet echt schoonmaken, maar het lijkt dat de fransen hele nette mensen zijn, op het gebied van afval.

Het was maandag, en de drukte viel mee, toch hadden we het strand niet alleen voor ons zelf. Maar gezien het weer en de tijd van het jaar, is het dus echt wel rustig.

Veel te doen is er dan ook weer niet. De meeste huizen/dorpjes bestaan uit vakantie woningen, die ofwel particulier zijn ofwel verhuurd worden.

In Le Vieil was een cafe, Spar, souvenir winkel en een winkel van een kunstenaar met de duurdere souvenirs. Bij de Spar kochten we wat te drinken en wat koeken. We liepen daarna nog een stukje verder langs het strand, om daarna via een kortere weg, door de velden, terug naar de camping te gaan. Bij elkaar al gauw een 10 km gelopen.

Op de camping tijd voor lunch, en daarna richting een wat grotere supermarkt, net voorbij ‘ons’ stadje. We hadden nog een ovenschotel nodig en lijm voor de caravantafel. De grotere supermarkten in Frankrijk hebben naast etenswaren een uitgebreid assortiment van electrische apparatuur, kleding, tuinspullen, huishoudelijke zaken. De etenswaren zijn vaak ook zeer uitgebreid. Maar zoveel hadden we nu ook weer niet nodig. Vanavond Nachos schotel van Knorr wereldmaaltijden. Dus wat gehakt en groente voldeed.

Op de terugweg, langs het kanaal van het stadje naar onze camping nog even een foto geschoten.

Het was nog geen eb, er ligt nog water. Eb en vloed, uiteraard 2x per dag, verloopt per dag ongeveer een uur. Was het gistermiddag rond 5 uur eb, vandaag rond 6 uur, etc.

Op de camping lekker in het zonnetje bookreader lezen, en proberen de caravantafel te repareren. En na een tijdje werd het tijd om de maaltijd te bereiden. Met de ovenschaal en de electrische oven lukte de ovenschotel prima.

Hij was al bijna op toen ik er aan dacht er een foto van te maken,

Na het eten afwassen en nog even langs de zee lopen. Nu bloggen met koffie en straks opladen op het internet.

Zondag, rustdag, vrijwel letterlijk vandaag, zoveel hebben we niet gedaan. Het regende zo nu en dan. In de nacht al, bij het wakker worden al, en verder ook nog zo nu en dan.

Maar, we deden toch wel weer wat. Na koffie op bed, ontbijt buiten, veel gelezen. Toch maar even een wandelingetje maken, van al dat ontbijten enzo, moet je toch wel wat verbranden. We liepen in de richting van ‘Plage des Dames’, maar nu over de weg en door het ‘Bois de la Chaise’. Fransen zijn best wel sportief, want er liepen meer mensen, alleen wel hard dan. En fietsen etc. We liepen iets verder dan de ‘afslag’ naar het strand van Plage des Dames, en kwamen uiteindelijk op een soort petit Plage des Dames. Iets kleiner, maar zeker zo leuk, en een tip voor van de week als we eens gaan zwemmen.

Via een wandelpad bovenlangs het strand, liepen we tussen de bomen door naar het echte Place des Dames. Op de loopbrug in het water waren veel mensen aan het vissen. Sommige met hengels en sommige met kruisnetten. Met de laatste werd de meeste vis gevangen, vooral kleine sardientjes. Formaat past in zo’n blikje. We weten ondertussen dat ‘gewone’ sardientjes bijna net zo groot zijn als haringen. Maar dit waren zeg maar het originele formaat.

Dit blijkt na het opharken van zeevruchten en kokkels de volgende hobby van de franse, voornamelijk, mannen te zijn. Terwijl we verder liepen kwamen er nog meer gezinnen met hengels aan.

Terug op de camping besloten we aansluitend een rondje te gaan fietsen. We waren net onderweg, of het begon al te motregenen, halverwege, we wilden net iets verder gaan fietsen, stopte het met motregenen, dus terug naar de camping. En daar was het blijkbaar droog gebleven.

Tijd voor lunchen en weer verder lezen. Na een aantal uren keek ik eens op de app van Noirmoutier, daar, op de eerste pagina, staat het belangrijkste, namelijk hoe lang het nog duurt voor het volledig eb is…

Dus nog 40 minuten voor het volledig eb is. We weten dat ze, de fransen, al ruim voor eb met hun harkjes naar het strand gaan om zeevruchten etc. op te harken. Ik had gezien dat ze dat ook wel met een lepel deden. Dus wij met emmertje en lepel ook naar het strand, en tussen de fransen probeerde ik wat al die anderen al heel lang doen. En, het viel mee, een beetje de eerste 10-15 cm wat omporren, en de hele schelpen, 2 kanten dus, er uit vissen. In 5 minuten had ik al 2 handjes vol geschept. Daar ik niet van plan was ze te gaan koken, met sjalotjes, knoflook en witte wijn, maakten we een foto, en gaf ik de buit aan een verbaasde franse dame.

Bij de caravan gekomen zagen we de franse buurman met z’n vrouw, ook vertrekken, 2 emmertjes en harkjes. Een dik uur later kwamen die terug met beide emmers vol, die zullen lekker gegeten hebben.

We gingen weer verder met lezen, en C feuten. Zo tegen 7 uur bestelde ik een pizza bij het restaurantje op de camping. Zo’n franse, op de crepé plaat, dus flinterdun, gemaakt. Lekker, yoghurt met fruit vulde mijn buikje weer af. C hield het bij pizza, en beide uiteraard een glas wijn,

Uiteraard hebben we daarna ook weer gelezen, en een spelletje yatzhee, 573 tegen 438 gespeeld. Tijd voor de blog, de zon komt trouwens nog even om het hoekje kijken, de smiecht, nee, vandaag komen we er niet meer uit.

Komende dagen droog, en tegen het weekend gaat de temperatuur weer omhoog.

Het weer blijft hier wat achter t.o.v. Nederland, Net 20 graden vandaag. Vannacht en vanochtend wat regen, motregen, en in de loop van de dag nam de wind wat toe. Dat zal morgen hier nog niet veel veranderen.

Standaard opstaan ritueel, koffie op bed, bookreader lezen etc. Met het brood van de Lidl kunnen we vandaag nog toekomen, maar de Lidl is morgen, zondag dicht, dus, stapte ik net voor twaalf, na douchen, ontbijten en nog een koffie, op de fiets om nog even een brood te halen.

Daar kwamen nog wat koekjes bij, met witte chocolade en cranberries, blikje tonijn en een fles rosé, van de Provence, en volgens de app, de techniek staat voor niets, een 3.6. Net nadat ik terug was kwam er nog een buitje los, Het geluk is met de domme, zeggen we dan maar.

Na de lunch besloten we samen naar het dorp te fietsen, om de winkels eens wat nader te gaan bekijken, Via de kortste weg fietsen we die kant op.

Er waren er meer op weg, zowel fietsend als lopend. Hadden we ons al enigszins verbaasd over het feit dat de Lidl hier op zondag dicht is. Blijken de winkels op zaterdag een lunchpauze te hebben. De meeste zijn van 1 uur tot half 3 gesloten. Maar niet getreurd, nu konden we eerst de etalages bekijken, en even later, toen het ondertussen half 3 was, konden we ze ook van binnen bekijken. Toch wel veel toeristische winkels, wat kledingwinkels etc.Ook wat met spulletjes om je huis op te leuken. Daar zal de komende weken wel wat uitgekozen gaan worden.

Bij het VVV haalden we nog een paar folders, met de afvaartschema’s van de boten naar Ile d’Jeu. Van de dame van het VVV begrepen we dat fietsen wel mee op de boot kunnen, maar dat op het eiland huren goedkoper is. De prijs van een retour is bijna 40 euro p.p, met nog een leuke korting voor 60+, en een kaartje voor één fiets is ook nog bijna 30 euro, Rollator mag gratis mee… We gaan het nog even bekijken.

Op de terugweg, volgens de app van Noirmoutier was het afgaand tij, nog 50 minuten tot eb, zagen we een 3-tal mensen op/in het kanaal van de zee naar de stad lopen. Met prikkers probeerden ze, waarschijnlijk, te vissen. We hebben het ruim een half uur bekeken, maar meer dan soms wat rommel, of een klein krabbetje, werd er niet gevangen. Maar de lol bleef er nog wel in.

Verderop, er lagen hier ook diverse, vijvers ivm de zoutproductie, stonden 2 ezels te genieten van het weer, denk ik dan maar.

Daar het dus al aardig tegen eb aanliep, was er een stroom van mensen die via de camping naar het strand liepen, want de nationale sport hier, met eb, is met z’n allen met lepels, harkjes, over de zeebodem ‘raggen’ om zeevruchten, kokkels, of wat dan ook uit de bovenste zeeklei laag te zoeken, in een mandje mee naar huis, en gelijk mosselen, koken en oppeuzelen.

Er lopen hier tientallen mensen rond, en verderop ook. Vaders, moeders, opa’s, oma’s en kids, allemaal fanatiek zoeken, anders geen eten vanavond.

De rest van de dag deden we het rustig aan. Wijntje, boekje lezen. Avondeten, lekker salade met gebakken aardappels en kip. Koffie toe, en daarna feuten, C bellen met Suriname en ik bloggen.

Dag 2, en de eerste volledige dag op de camping. Rond 8 uur waren we wakker, maar er nog niet uit. Het weer trok ons er nog niet uit. Beetje bewolkt, iets vochtig, net geen druppels, zo nu en dan, maar niet koud. Na een dik uurtje, krant gelezen, koffie en thee genuttigd, gedoucht etc. vertrok ik op de fiets naar het stadje, brood halen bij de Lidl. Heerlijk bruin brood, met zaadjes, ze hebben hier geen snijmachine`, dus snijden zelf.

Na het ontbijt maakten we ons klaar om naar het stadje te gaan. Via een kortere, dan met de auto, route fietsen we naar het stadje. We reden het stadje binnen en de huisjes en straatjes maakten ons blij. Met name de stokrozen. Hier op het eiland staan ze zowel in het wild als bij de huizen. Variaties van kleuren, letterlijk van wit tot zwart.

De meeste huisjes op het eiland zijn wit geschilderd met blauwe luiken en deuren.

Aangekomen in ‘centre ville’ wachtte ons nog een verrassing, markt. De weekmarkt was best groot, niet te vergelijken met de markten die we in Italié ‘gewend’ zijn, maar toch, leuk, creatieve dingen, groente/fruit, en vlees, vis etc in de markthal.

Wat we al eerder gemerkt hebben, de Corona maatregelen worden niet zo nauw toegepast als in Nederland. In de winkels mondkapje op, meestal, op de markt, zonder eenrichting en een overdaad aan schermen etc. draagt men ongeveer 50/50 wel/niet een mondkapje. De mensen van de kramen dragen het meestal wel.

We probeerden met mondkapjes op de ergste drukte een beetje uit de weg te gaan.

Na alle kramen bekeken te hebben, nog wat winkeltjes meegenomen te hebben, besloten we terug naar de camping te gaan voor de lunch. Tenslotte zitten we hier nog bijna 2 weken, dus de markt komt nog een keer aan de beurt.

Hier nog een foto van de fiets van de postbode, met zijwieltjes, alleen zitten deze aan de voorkant

Na de lunch effe een uurtje bookreader lezen, en toen was het tijd om op de fiets de ‘kop’ van het eiland te ontdekken. Er is hier een uitgebreid net met fietspaden, en speciale wegwijzers voor de fietsers. Prima geregeld.

We fietsen eerst naar de ‘Plage des Dames’, een baai met witte strandhuisjes, die ooit neergezet zijn om de ‘dames’, vrouwen, de gelegenheid te geven zich om te kleden alvorens te gaan baden in de zee. Ziet er apart uit, de baai, het strand, is mooi, strandzand, en ik denk dat je er prima kan zwemmen, als de zon net iets meer aanwezig is, maar we hebben nog bijna 2 weken. Een foto komt aan het einde van dit stuk.

Hierna reden we door het bos, ‘Bois de la Chaise’ naar het vissersplaatsje Le Vieil.  Dat was een klein plaatsje, het liep richting eb, dus er waren wat mensen kokkels etc. aan het losbikken. Mooie huizen en veel bloemen daarbij, o.a. stokrozen. We reden verder naar L’Harbaudière, weer wat groter, veel activiteiten, een havenstad.

We reden via een ander fietspad terug naar ‘ons’ stadje, om daar bij de Lidl nog wat groenten te kopen voor de avondmaaltijd. Een wereldmaaltijd van Conimex, ala C.

Op de camping was het eerst tijd voor een glaasje met chips en Fiësta van Duyvis. En lekker lezen, ik, en feuten, C.

Zo rond half 7 ging C het eten voorbereiden, zo rond half 8 stond de maaltijd warm, en pittig klaar in de porceleinen kommen. Biertje erbij, het smaakte prima. Na de vaat maakten we ons klaar om nog een stukje te gaan wandelen. Het zonnetje was ondertussen achter de wolken vandaan gekomen, en dan ziet alles er gelijk wat gezelliger uit.

We liepen via het strand naar ‘Plage des Dames’ waar het ook nog eens, ondertussen, nog rustiger was.

Een gezinnetje liep naar de rotsen onder de bomen, links, met een stoel en wat flessen drinken, chips etc. Even later kwam er nog een groepje mensen bij. Een feestje, ‘verjaardag’ of zo, gezellig op een mooi plekje vieren.

Terug bij de caravan was het tijd voor de blog, en C maakte me een lekkere bak koffie.