Dag 4, M’Diq

P4N #47592 La Ferma

Had nooit het woord avontuur in m’n mond moeten nemen. Onze Ferry, van ALM stond voor 6:45 gepland. 120 min van te voren aanwezig zijn (4:45), 15 minuten rijden, marge ook 15 minuten, aankleden etc, dus wekker op 3:30. Ben ik dus al van 1:30 wakker. Ach ja.

De ochtendstond is gewoon donker (3:56)

Borden Puerto, daarna Tanger, lichte regen. Ticket was ok en we mochten het terrein op. Als eerste, en heel lang ook als laatste.

Lang verhaal kort(er), zo tegen 6 werden we geïnformeerd dat DE boot niet ging. De eerstvolgende ging om 14:30……. Tja, rond die tijd (6:00) stonden er al 3 auto’s, misschien een beetje weinig voor de ferry.

Tja, wat nu, terug naar.. ja naar wat? Dus maar blijven staan, koffietje, ontbijt, spelletje rondje lopen, vers stokbrood kopen en lekker opeten. Andere boten zien gaan, andere maatschappijen.

Dus, uiteindelijk zo rond kwart voor twee was de boot er en begon het laden.

Als troostprijs mochten we als eerste aan boord 🥳. Vertrek verliep al met vertraging, ik heb de tijd niet meer bijgehouden.

In Marokko redelijk snel er af. Tijdens de vaart moesten we een formulier invullen. Met o.a. het CIO nummer, soort ID. En dan dus douane, politie, snuffelhond, kijkje, alleen blik, in de camper en dan bij de een na laatste check, weer politie, de camper papieren. De groene (verzekerings) kaart. Moet echt een groene kaart zijn. Van te voren aanvragen. En het kentekenbewijs. Ze maken dan een soort eigenaars document van de camper, die je bij het verlaten van het land, met de camper, weer moet tonen.

Lokalen moeten echt alles uit pakken.

Tja, en die ging ik niet krijgen met een fotokopie van het kentekenbewijs. Uitgelegd, verhaal Carlos, foto van kaartje zelf. Nope, de spullen gingen van de hand tussen 4-5 uniform en geen uniform officials… Carla kwam nog verbaal ondersteuning geven. Dit was behoorlijk spannend. Marrokaanse officials tegen elkaar in een taal die we niet verstaan. Ze liepen van de ene kant naar de andere kant van het terrein. Ik me best doen zielig te zijn. En soms had ik even het idee dat ze ook wat aan het jennen waren. Maar terug naar Spanje ging steeds ook door ons hoofd. Dit voelde niet fijn.

Ik gaf het even op, was best fris buiten. Dus weer even in de camper zitten. Zij hadden m’n paspoort en de copy.

Na een paar minuten kwam er weer een politieagent en na nogmaals de camper ingekeken te hebben kreeg ik mijn papieren en het ‘eigendomsbewijs’ mee. Nog een checkpoint, eigendoms bewijs laten zien😫

En toen verder. Bij de uitgang zijn wat ATM’s van diverse banken,maar niet de ‘onze’. Dus hier geen Dirhams. Gister bij Carlos al voor €50 wat gekocht.

Maar ook INWI, internet, stond er. Helaas niet de unlimited, maar 30 dagen, 72 Gb, voor internet hotspot in de camper is al wat. Na wat stoeien deed die het en hebben we Wifi in de camper.

Was ondertussen tegen 7 uur en route. Kozen voor de RN16, mooie weg, en later de R7, tolweg, richting Tétouan.

Mooie weg met gave bochten.

Wilden naar Tétouan, parkeerplaats bij Medina. Akchour ging het niet meer worden. Waren veel mensen op straat, feestdag?

Moskee

De nacht begon letterlijk te vallen. Vlak voor de tolweg zochten we een andere plek voor de nacht.

Blauwe camper, rechtsonder, bij blauwe punt.
De slaapplaats.

Iets na 8en, pikkedonker, waren we er. Na twee rondjes van rotonde naar rotonde bleek die ipv links, rechts te zitten. Foutje TomTom.

Camper neerzetten en eten. Tomatensoep met brood, kaas en tonijn salade met rosé-tje

Morgen weer een dag.

Geef een reactie

Scroll naar boven

Ontdek meer van Koko's Feeling Adventures

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder